มูลนิธิวิจัยศาสตร์จิตวิญญาณ (Spiritual Science Research Foundation – SSRF) ให้คำจำกัดความของ การปฏิบัติทางจิตวิญญาณว่า ความพยายามอย่างซื่อสัตย์และจริงใจที่กระทำอย่างสม่ำเสมอในชีวิตประจำวัน เพื่อพัฒนาคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ และเพื่อบรรลุถึงความสุขนิรันดร์หรือภาวะเปี่ยมสุข (Bliss – Ānand)
อีกวิธีหนึ่งในการนิยามการปฏิบัติทางจิตวิญญาณคือ การเดินทางภายในของแต่ละบุคคล เพื่อก้าวข้ามประสาทสัมผัสทั้งห้า, จิตใจ และสติปัญญา ไปสู่การสัมผัสประสบการณ์ของดวงจิต (หรือพระเจ้า) ที่อยู่ภายในตัวเราทุกคน หนึ่งในคุณลักษณะของพระเจ้าคือ ภาวะเปี่ยมสุขนิรันดร์ ดังนั้นเมื่อเราสามารถเชื่อมโยงกับดวงจิตภายในได้ เราก็จะสัมผัสได้ถึงภาวะเปี่ยมสุขนั้นด้วยเช่นกัน
เพื่อให้การปฏิบัติทางจิตวิญญาณส่งผลให้เกิดการเติบโตทางจิตวิญญาณอย่างรวดเร็ว ควรมีลักษณะดังนี้ :
-
- สอดคล้องกับหลักการพื้นฐานทั้งหกของการปฏิบัติทางจิตวิญญาณ
- มีการพัฒนาเพิ่มขึ้นทั้งในด้านคุณภาพและปริมาณอย่างต่อเนื่องตามลำดับขั้น