กูรูคือใคร และเราจะหาท่านได้อย่างไร?

บทคัดย่อ

การมีคุรุ (กูรู) หรือผู้นำทางในการเรียนรู้ไม่ว่าจะในศาสตร์ใด ถือเป็นสิ่งล้ำค่า และสิ่งนี้ก็เป็นความจริงเช่นเดียวกันในเส้นทางจิตวิญญาณ ด้วยความที่ศาสตร์ทางจิตวิญญาณนั้นเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและจับต้องไม่ได้โดยตรง จึงเป็นเรื่องยากที่จะสามารถระบุได้อย่างมั่นใจว่าใครคือผู้นำทางจิตวิญญาณที่ตื่นรู้แล้ว หรือใครคือ “กูรู” ที่แท้จริง กูรูนั้นแตกต่างจากครูหรือนักเทศน์ทั่วไปอย่างมาก ท่านคือแสงสว่างทางจิตวิญญาณในโลกใบนี้ และท่านสอนหลักสัจธรรมสากลที่อยู่เบื้องหลังศาสนาและวัฒนธรรมทั้งหมด บทความนี้จะกล่าวถึงคุณลักษณะและคุณสมบัติอันโดดเด่นของกูรูในแง่มุมต่าง ๆ

1. บทนำ

โดยไม่มีทางเข้าถึงองค์ความรู้ที่มีอยู่แล้วจากผู้เชี่ยวชาญในสาขานั้น ๆ? หากเป็นเช่นนี้จริง เราอาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อพยายามเรียนรู้ทุกสิ่งด้วยตนเอง แต่ก็อาจไปไม่ถึงไหน หรืออาจหลงทางไปไกลโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

ในทำนองเดียวกัน การมีผู้นำทางก็เป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งในเส้นทางจิตวิญญาณของเราเช่นกัน และมันก็สมเหตุสมผลที่ว่า ผู้นำทางในศาสตร์ใดก็ตาม ควรต้องเป็นผู้ที่มีความเชี่ยวชาญอย่างแท้จริงในศาสตร์นั้น ๆ ตามหลักวิทยาศาสตร์จิตวิญญาณ ผู้ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญในศาสตร์จิตวิญญาณจะถูกเรียกว่ากูรู

มีคำกล่าวที่ว่า ในอาณาจักรของคนตาบอด คนตาดีคือราชา  เช่นเดียวกัน ในโลกของผู้ที่มืดบอดทางจิตวิญญาณ กูรูคือผู้ที่ “มองเห็น” อย่างแท้จริง ด้วยญาณทิพย์หรือสัมผัสที่หก (Sixth Sense) ที่ถูกเปิดอย่างสมบูรณ์ กูรูคือผู้ที่ได้เดินบนเส้นทางจิตวิญญาณมาแล้วภายใต้การชี้นำของผู้นำทางของท่านเอง และท่านยังสามารถเข้าถึงจิตสำนึกรวม และปัญญาสากล (Universal Mind and Intellect) ได้อีกด้วย   ในบทความนี้ เราจะอธิบายว่าใครสามารถถือได้ว่าเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณหรือกูรู  และจะกล่าวถึงคุณลักษณะสำคัญของท่าน

2. ความหมายของกูรู หรือผู้นำทางจิตวิญญาณที่ตื่นรู้แล้ว

พระเจ้าองค์สูงสุด (Supreme God Principle) นั้นมีหลายแง่มุมหรือหลายบทบาท ซึ่งแต่ละแง่มุมก็ทำหน้าที่เฉพาะด้านในจักรวาล อุปมาได้กับระบบรัฐบาลของประเทศหนึ่ง ที่มีหน่วยงานหรือกระทรวงต่าง ๆ เพื่อให้การบริหารประเทศเป็นไปอย่างราบรื่นและสมดุล

เช่นเดียวกับที่เรามีกระทรวงศึกษาธิการทำหน้าที่ให้ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์สมัยใหม่แก่ประชาชน พระเจ้าก็มีแง่มุมหนึ่งที่ทำหน้าที่ด้านการสอนทางจิตวิญญาณ และดูแลการเติบโตทางจิตวิญญาณของสรรพสิ่งในจักรวาล แง่มุมนี้ของพระเจ้าถูกเรียกว่ากูรู ซึ่งในที่นี้หมายถึงกูรูที่ไม่ปรากฏเป็นรูปกาย (unmanifest – nirguṇ Guru) หรือหลักการสอนของพระเจ้า (Teaching Principle of God) กูรูที่ไม่ปรากฏเป็นรูปกายนี้ แผ่ซ่านอยู่ทั่วทั้งจักรวาล และอยู่เคียงข้างเราตลอดเวลาทั้งขณะที่ยังมีชีวิตอยู่และแม้หลังจากความตาย จุดเด่นคือ กูรูที่ไม่ปรากฏเป็นรูปกายจะอยู่กับเราเสมอ ค่อย ๆ นำเราจากชีวิตแบบโลก ๆ เข้าสู่เส้นทางจิตวิญญาณ โดยจะนำทางเราตามระดับจิตวิญญาณของเรา กล่าวคือ ตามความสามารถในการเรียนรู้หรือซึมซับสัจธรรม ไม่ว่าเราจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม ระหว่างทางนั้น กูรูยังช่วยให้เราพัฒนาทักษะต่าง ๆ เช่น ความเพียร, ความมุ่งมั่น, ความใส่ใจในรายละเอียด, ความอดทน และความเมตตา ตลอดชีวิตของเรา ซึ่งล้วนเป็นคุณสมบัติพื้นฐานที่จำเป็นของผู้แสวงหาพระเจ้า (spiritual seeker) ที่ดี และเป็นองค์ประกอบสำคัญที่ทำให้เราดำรงอยู่บนเส้นทางจิตวิญญาณได้อย่างยั่งยืน สำหรับผู้ที่แสวงหาการเติบโตทางจิตวิญญาณอย่างจริงจัง กูรูจะมีบทบาทเชิงรุกมากขึ้น โดยให้การนำทางในรูปแบบที่มองไม่เห็น

จากประชากรทั้งหมดของโลก มีเพียงไม่กี่คนที่ฝึกปฏิบัติทางจิตวิญญาณในรูปแบบสากล ซึ่งไม่ได้ยึดติดอยู่ในกรอบของศาสนา เมื่อฝึกฝนไปถึงระดับหนึ่ง บางคนจะสามารถพัฒนาระดับจิตวิญญาณเกินกว่า 70% ได้โดยไม่ขึ้นกับศาสนาที่เกิดมา และในระดับนั้น กูรูที่ไม่ปรากฏเป็นรูปกาย จะทำงานผ่านบุคคลเหล่านั้นอย่างสมบูรณ์ บุคคลนั้นจึงกลายเป็นกูรูที่ปรากฏเป็นรูปกาย (manifest – saguṇ Guru) หรือ กูรูในรูปมนุษย์ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือบุคคลจะต้องมีระดับจิตวิญญาณอย่างน้อย 70% ขึ้นไป จึงจะถือได้ว่าเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณหรือกูรู กูรูในรูปมนุษย์จะทำหน้าที่เป็นประภาคารแห่งปัญญาทางจิตวิญญาณให้แก่มวลมนุษยชาติ และท่านสอดคล้องโดยสมบูรณ์กับจิตสำนึกรวมและปัญญาสากลของพระเจ้า

2.1 ความหมายตามตัวอักษรของคำว่ากูรู

คำว่า “กูรู” มาจากภาษาสันสกฤต และมีความหมายทางจิตวิญญาณลึกซึ้ง โดยประกอบจาก 2 พยางค์ คือ Gu และ Ru ย่อมาจากสิ่งต่อไปนี้:

Gu หมายถึง ความไม่รู้ทางจิตวิญญาณ ที่มนุษย์ส่วนใหญ่อยู่ในภาวะนี้
Ru หมายถึง แสงแห่งความรู้ทางจิตวิญญาณ ที่ขจัดความมืดแห่งความไม่รู้

สรุปคือ กูรูคือผู้ที่ขจัดความมืดแห่งความไม่รู้ทางจิตวิญญาณในมนุษย์ และมอบประสบการณ์ทางจิตวิญญาณรวมถึงองค์ความรู้ทางจิตวิญญาณให้กับพวกเขา

3. ความแตกต่างระหว่างครู/โปรเฟสเซอร์ กับกูรู

แผนภูมิต่อไปนี้จะแสดงให้เห็นความแตกต่างระหว่างครู (หรืออาจารย์ในระบบการศึกษา) กับกูรูในรูปมนุษย์ อย่างชัดเจน

4. ความแตกต่างระหว่างนักเทศน์กับกูรู

มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างบุคคลที่ทำหน้าที่เทศนาหรือสอนหลักธรรมทางศาสนา   กับกูรูที่แท้จริงในสายจิตวิญญาณ ตารางด้านล่างนี้จะแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างทั้งสอง เมื่อทำหน้าที่เป็นผู้นำทางแก่ผู้คน

นักเทศน์ส่วนใหญ่ในโลกปัจจุบันมีระดับจิตวิญญาณอยู่ที่ประมาณ 30%      ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่สามารถเข้าใจความหมายที่ลึกซึ้งแท้จริงของคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ที่ตนหยิบยกมาอ้างอิงได้ และยังไม่เคยมีประสบการณ์ตรงกับสิ่งที่เขียนไว้ในคัมภีร์เหล่านั้นด้วยตนเองเลย ดังนั้น จึงมีความเป็นไปได้สูงที่ผู้ฟังจะถูกชี้นำไปในทางที่ผิด

^ Top

5. ความแตกต่างระหว่างกูรูกับนักบุญ

5.1 อะไรคือสิ่งที่ทำให้คนคนหนึ่งกลายเป็นกูรู ซึ่งเหนือกว่าการเป็นนักบุญ?

กูรูทุกท่านเป็นนักบุญ แต่ไม่ใช่นักบุญทุกคนจะเป็นกูรู   กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ กูรูต้องเป็นนักบุญก่อนเสมอ แต่ไม่ใช่นักบุญทุกท่านจะผ่านคุณสมบัติเพียงพอที่จะเป็นกูรู   ตารางต่อไปนี้จะแสดงให้เห็นจำนวนของนักบุญและกูรูในโลก ณ เดือนกุมภาพันธ์ ปี 2016

เชิงอรรถ

1. ในที่นี้ นักบุญ หมายถึง บุคคลที่มีระดับจิตวิญญาณตั้งแต่ 70% ขึ้นไป นักบุญจะช่วยสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนในสังคมหันมาสนใจการปฏิบัติทางจิตวิญญาณ และแนะนำแนวทางให้พวกเขาเดินบนเส้นทางแห่งจิตวิญญาณ
2. กูรู จะรับผิดชอบอย่างเต็มที่ในการชี้นำผู้แสวงหาธรรม (seekers) ให้บรรลุถึงการหลุดพ้นขั้นสูงสุด (โมกษะ / Moksha) และยังทำให้มั่นใจว่าพวกเขาจะบรรลุจุดนั้นได้จริง
3. แม้ว่าบุคคลที่มีระดับจิตวิญญาณต่ำกว่า 70% จะยังไม่ถือว่าเป็นนักบุญ แต่เราได้แสดงจำนวนผู้แสวงหาธรรมที่อยู่ในระดับ 60–69% ซึ่งมีอยู่ประมาณ 5,000 คน
   ผู้ที่อยู่ในระดับจิตวิญญาณ 60–69% เหล่านี้ กำลังอยู่ในเส้นทางของการเตรียมพร้อมที่จะกลายเป็นนักบุญ หรือกูรู ซึ่งหมายความว่าพวกเขามีศักยภาพที่จะก้าวสู่ตำแหน่งเหล่านั้น หากพวกเขาดำเนินการปฏิบัติทางจิตวิญญาณอย่างต่อเนื่อง โดยในกลุ่มนี้ หากยังฝึกฝนไม่หยุด ประมาณ 70% (หรือ 3,500 คน) จะสามารถกลายเป็นนักบุญ และประมาณ 30% (หรือ 1,500 คน) จะสามารถกลายเป็นกูรู
4. ณ เดือนกุมภาพันธ์ ปี 2016 มีนักบุญประมาณ 1,000 คน ที่อยู่ในระดับจิตวิญญาณระหว่าง 70%–100% อย่างไรก็ตาม ในตารางด้านล่าง เราแสดงเฉพาะจำนวนของนักบุญและกูรูที่กำลังเผยแพร่ธรรมะอย่างจริงจังเท่านั้น

5.2 ความเหมือนกันระหว่างนักบุญกับกูรู

• ทั้งนักบุญและกูรูต่างก็มีระดับจิตวิญญาณ มากกว่า 70%
• ทั้งคู่มีความรักทางจิตวิญญาณ (prīti) ต่อมนุษยชาติทุกคน — คือความรักที่ไม่หวังผลตอบแทน
• ทั้งคู่มีอัตตาอยู่ในระดับน้อยมาก  ซึ่งหมายความว่าพวกเขาไม่ยึดติดกับอายตนะ 5 ประการ (ตา, หู, จมูก, ลิ้น, กาย) ไม่ยึดติดกับจิตใจหรือสติปัญญา แต่ระบุตัวตนของตนเองว่าเป็นดวงจิต (soul/Ātmā) ซึ่งก็คือพระเจ้าภายใน

5.3 ความแตกต่างด้านลักษณะนิสัยระหว่างนักบุญกับกูรู

ตารางต่อไปนี้จะแสดงการเปรียบเทียบในภาพรวม ระหว่างนักบุญกับกูรูที่มีระดับจิตวิญญาณอยู่ที่ประมาณ 80%

ความแตกต่างระหว่างนักบุญและกูรู

เชิงอรรถ (ตามตัวเลขสีแดงในตารางด้านบน) :

1. ความรักต่อผู้อื่น  หมายถึง การรักผู้อื่นโดยไม่คาดหวังสิ่งตอบแทนใด ๆ ซึ่งแตกต่างจากความรักในโลกทั่วไป ที่มักมีเงื่อนไขหรือความคาดหวังบางอย่างแฝงอยู่เสมอ  ระดับ 100% หมายถึง ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขและไม่ลำเอียงของพระเจ้า ซึ่งแผ่ไพศาลอย่างเท่าเทียมไปยังทุกสรรพสิ่งในจักรวาล — ตั้งแต่สิ่งไม่มีชีวิต, สิ่งมีชีวิตเล็กที่สุดอย่างมด ไปจนถึงสิ่งมีชีวิตระดับสูงอย่างมนุษย์
2. การรับใช้ (Service)  หมายถึง การรับใช้สัจธรรมสูงสุด (satseva) หรือศาสตร์ทางจิตวิญญาณที่เป็นหลักสัจธรรมสากลเบื้องหลังศาสนาทั้งหลาย และเป็นพลังที่ควบคุมทั้งจักรวาล   ระดับ 100% หมายถึง การทุ่มเททั้งเวลา, ความสามารถ และทรัพยากรในทุกมิติ — ทั้งทางร่างกาย (กายภาพ), จิตใจ, สติปัญญา, การเงิน และสังคม — เพื่อรับใช้พระเจ้า
3. การเสียสละ (tyāg)  หมายถึง ระดับของเวลา, ร่างกาย, จิตใจ และทรัพย์สิน ที่บุคคลได้สละออกมา เพื่อการรับใช้พระเจ้าอย่างแท้จริง
4. ปริมาณของงานเขียน  หมายถึง จำนวนข้อความหรือเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการอธิบายหรือเผยแผ่สัจธรรมสูงสุด
5. ลักษณะของงานเขียน   โดยทั่วไปนักบุญ (Saints) จะเน้นถ่ายทอดประสบการณ์ทางจิตวิญญาณ  ในขณะที่กูรู (Gurus) จะเน้นให้คำแนะนำทางจิตวิญญาณแก่ผู้แสวงหาธรรม
6. พระเจ้ากระทำทุกสิ่งด้วยเพียงแค่การดำรงอยู่ของพระองค์ โดยไม่จำเป็นต้องใช้ความพยายามใด ๆ   ดังนั้น พลังงานของพระเจ้าจึงอยู่ในรูปแบบที่ไม่ปรากฏ (unmanifest)  พลังงานของพระเจ้าแสดงออกมาในรูปแบบที่ละเอียด เช่น ความสงบ (Shānti) และความบรมสุข (Ānand) เป็นต้น   แต่ในกรณีของนักบุญ (Saints) และกูรู (Gurus)   เนื่องจากท่านยังมีร่างกายทางกายภาพ   ท่านจึงต้องใช้พลังงานที่ปรากฏ (manifest energy) อยู่บ้าง

7.  

   คำว่า “I”ness หรือความเป็นฉัน หมายถึง การคิดหรือรู้สึกว่าตัวเองแยกจากพระเจ้า

   เนื่องจากกูรูมีความเป็นหนึ่งเดียวกับพระเจ้าที่ไม่ปรากฏเป็นรูปกาย (Unmanifest God) มากกว่า พวกท่านจึง ไม่จำเป็นต้องใช้พลังงานที่ปรากฏมากนัก  ในขณะที่นักบุญยังมี “ความเป็นฉัน” สูงกว่ากูรู จึงต้องใช้พลังงานที่ปรากฏมากกว่ากูรู   อย่างไรก็ตาม ระดับพลังงานที่ใช้โดยนักบุญหรือกูรู ยังน้อยกว่าบุคคลที่ใช้พลังเหนือธรรมชาติ (supernatural powers) ในการช่วยเหลือผู้อื่นอย่างชัดเจน ตัวอย่างเช่น หากมีคนหายจากโรคด้วยพรของนักบุญ พลังงานที่ปรากฏออกมาจะอยู่ที่ประมาณ 20%  แต่ถ้าเป็นคนธรรมดาที่ไม่ใช่นักบุญแต่ใช้พลังเหนือธรรมชาติในการรักษา พลังงานที่ปรากฏอาจสูงถึง 50%  เนื่องจาก พระเจ้ามีพลังงานที่ปรากฏเป็นศูนย์ (0%)  ดังนั้น ยิ่งมีการใช้พลังงานที่ปรากฏมากเท่าไร ก็แสดงว่ายิ่งห่างไกลจากความเป็นหนึ่งเดียวกับพระเจ้าเท่านั้น   สัญญาณของพลังงานที่ปรากฏ ได้แก่   ดวงตาที่สว่างจ้าเป็นพิเศษ, การเคลื่อนไหวของมืออย่างรวดเร็วและเฉียบคม ฯลฯ

8. นักบุญ (Saints) และกูรู (Gurus) ต่างก็ต้องใช้พลังงานที่ปรากฏ (manifest energy) ซึ่งเป็นพลังงานที่พระเจ้าประทานให้ เพื่อใช้ในการปฏิบัติภารกิจของท่านบนโลกนี้นักบุญมักช่วยแก้ไขปัญหาในชีวิตประจำวันของผู้ศรัทธา ซึ่งใช้พลังงานมากกว่าเมื่อเทียบกับกูรู ในทางกลับกัน กูรูจะมุ่งเน้นไปที่การพัฒนาทางจิตวิญญาณของศิษย์ ซึ่งกระบวนการนี้จะช่วยให้ศิษย์มีความสามารถเพียงพอในการเผชิญและเอาชนะปัญหาด้วยตนเอง โดยเฉพาะปัญหาที่มีรากเหง้ามาจากระดับจิตวิญญาณ ดังนั้น กูรูจึงใช้พลังงานทางจิตวิญญาณน้อยกว่า
9. ทั้งนักบุญและกูรูจะต้องมีระดับจิตวิญญาณอย่างน้อย 70% ขึ้นไป แต่หลังจากผ่านระดับ 70% ไปแล้ว การเติบโตทางจิตวิญญาณของกูรูจะรวดเร็วกว่านักบุญทั่วไป กูรูจะบรรลุระดับศัทกูรู (Sadguru – 80%) และปราตปรกูรู (Parātpar Guru – 90%) ได้เร็วกว่านักบุญคนอื่น ๆ ที่เดินทางไปถึงระดับเดียวกัน สาเหตุก็คือกูรูมีจิตใจมุ่งมั่นอยู่กับภารกิจในการยกระดับจิตวิญญาณของศิษย์ตลอดเวลา ในขณะที่นักบุญมักแบ่งความใส่ใจไปยังการช่วยเหลือทางโลกด้วย

^ Top

6. ความสำคัญของกูรูในรูปมนุษย์

ในชีวิตของเรา  เราต่างก็ต้องการผู้นำทาง ไม่ว่าจะเป็นครู, หมอ, ทนาย หรือผู้เชี่ยวชาญด้านต่าง ๆ  หากแม้แต่ในเรื่องทั่ว ๆ ไปของโลก เรายังต้องมีที่ปรึกษา   ลองจินตนาการดูว่าการมีผู้นำทางในเส้นทางแห่งการหลุดพ้นจากวัฏสงสาร จะมีความสำคัญมากเพียงใด

6.1 ความสำคัญของกูรู – ในมุมมองของการให้การศึกษาแก่ศิษย์

กูรูปรากฏในหลายรูปแบบ — ผ่านสถานการณ์ต่าง ๆ, ผ่านหนังสือ, และในรูปมนุษย์โดยตรง   ตารางต่อไปนี้จะแสดงการเปรียบเทียบรูปแบบต่าง ๆ ที่กูรูใช้สอนศิษย์
และชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของกูรูในรูปมนุษย์ (human form) ว่าโดดเด่นเหนือกว่ารูปแบบอื่นอย่างไร

ความสำคัญของกูรูในรูปแบบที่ปรากฏหรือในรูปมนุษย์

6.2 ความสำคัญของกูรู – ในมุมมองทางจิตวิทยา

การมีกูรูในรูปมนุษย์ มอบประโยชน์ทางจิตวิทยามากมายแก่ผู้ที่แสวงหาทางจิตวิญญาณ

• แตกต่างจากพระเจ้าและเทพต่าง ๆ ที่ไม่ได้แสดงตนหรือพลังอย่างชัดเจน  กูรูแสดงรูปแบบของพระองค์ผ่านกูรูที่เป็นมนุษย์ ซึ่งทำให้ผู้ปฏิบัติทางจิตวิญญาณมีผู้นำทางที่จับต้องได้ ในเส้นทางจิตวิญญาณของตนเอง
• กูรูในรูปมนุษย์มีญาณรู้ครอบคลุม (Omniscient) เช่นเดียวกับกูรูในรูปแบบที่ไม่ปรากฏ   ท่านสามารถรับรู้ทุกสิ่งที่เกี่ยวกับศิษย์ของตนได้ ผ่านการเข้าถึงจิตสำนึกรวมและปัญญาสากล (Universal Mind and Intellect)  ท่านรู้ได้ว่าศิษย์จริงใจหรือไม่, กำลังทำผิดพลาดที่จุดใด   และเนื่องจากศิษย์รู้ถึงความสามารถอันลึกซึ้งนี้ของกูรู เขาจึงมักละเว้นจากการกระทำที่ไม่ดี ด้วยความเกรงกลัวและเคารพ
• นอกจากนี้ กูรูยังไม่ปล่อยให้ศิษย์ตกอยู่ในความรู้สึกต่ำต้อย เพียงเพราะเห็นว่าตนด้อยกว่ากูรู   ท่านจะขจัดความรู้สึกด้อยค่า ในศิษย์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสม และมอบธรรมชาติอันครอบคลุมของกูรูให้แก่เขา

6.3 ความสำคัญของกูรู – ในมุมมองของวิทยาศาสตร์จิตวิญญาณ

ตารางต่อไปนี้จะแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของกูรูในรูปมนุษย์ต่อการเติบโตทางจิตวิญญาณของผู้แสวงหา/ศิษย์

ความสำคัญของกูรูในรูปแบบที่ปรากฏหรือในรูปมนุษย์

เชิงอรรถ (ตามตัวเลขสีแดงในตารางด้านบน) :

1. เมื่อศิษย์หรือผู้แสวงหาอยู่ในระดับจิตวิญญาณประมาณ 55%  เขาจะมีความเป็นผู้ใหญ่ทางจิตวิญญาณเพียงพอที่จะได้รับประโยชน์จากการมีอยู่ของกูรูในรูปมนุษย์
   สิ่งนี้เปรียบได้กับการได้รับทุนการศึกษาในสายทางจิตวิญญาณ   เมื่อถึงระดับนี้  ศิษย์จะพร้อมรับคำแนะนำของกูรูอย่างเต็มที่ เพื่อก้าวเข้าสู่ประสบการณ์แห่งพระเจ้า
2. การได้รับประโยชน์จากรูปเคารพหรือภาพของกูรูทำได้ยากกว่า   เนื่องจากพลังงานละเอียดและความถี่ที่จับต้องไม่ได้จากรูปเหล่านั้น สามารถรับรู้ได้ก็ต่อเมื่อบุคคลนั้นมีระดับจิตวิญญาณมากกว่า 60% และมีญาณทิพย์ (สัมผัสที่หก) ที่แอคติเวทแล้วเท่านั้น
3. เมื่อศิษย์มีผู้นำทางในรูปมนุษย์  ความพยายามที่ต้องใช้ในการเติบโตทางจิตวิญญาณจะน้อยที่สุด เพราะพลังงานและความพยายามถูกส่งผ่านอย่างมีประสิทธิภาพและไม่กระจัดกระจาย  แต่ในกรณีอื่น ๆ โอกาสที่จะเกิดข้อผิดพลาดสูงกว่ามาก
4. การเข้าใจความหมายโดยนัยของคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์เป็นเรื่องที่ไม่ง่าย  เพราะคัมภีร์มักเสี่ยงต่อการถูกตีความผิด หากไม่มีคำอธิบายจากผู้ที่บรรลุจริง
5. คำว่าอัตตา ในที่นี้หมายถึงความศรัทธาในตัวเอง   หากบุคคลไม่มีความมั่นใจหรือศรัทธาในตนเองเพียงพอ เขาจะไม่สามารถเติบโตทางจิตวิญญาณได้โดยปราศจากผู้นำทาง
6. หากไม่มีผู้นำทางทางจิตวิญญาณ   มีโอกาสสูงที่การเติบโตจะหยุดชะงัก หรือแม้กระทั่งถดถอยจากเดิม

^ Top

7. ลักษณะเด่นบางประการของกูรูในรูปมนุษย์

• กูรูอยู่เหนือกรอบของศาสนา และมองมนุษยชาติทุกคนอย่างเท่าเทียม   ท่านไม่ตัดสินหรือแบ่งแยกตามวัฒนธรรม, เชื้อชาติ หรือเพศ   สิ่งที่ท่านมองหาในศิษย์มีเพียงอย่างเดียวคือความปรารถนาอย่างแรงกล้าในการเติบโตทางจิตวิญญาณ
• กูรูจะไม่มีวันขอให้ศิษย์เปลี่ยนศาสนา  แต่จะยกระดับความเข้าใจของศิษย์ให้เข้าถึง หลักสัจธรรมสากล ซึ่งอยู่เบื้องหลังทุกศาสนา

• ไม่ว่าใครจะเดินบนเส้นทางจิตวิญญาณใด หรือศาสนาใด  สุดท้ายแล้วทุกทางจะนำไปสู่พระคุณของกูรู

กูรูทำงานด้วยพลังจิตวิญญาณในระดับของญาณตัดสินใจ” (Resolve)  ด้วยพลังนี้ซึ่งพระเจ้าประทานให้ กูรูสามารถยกระดับศิษย์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมได้ เพียงแค่ตั้งจิตคิดว่า ศิษย์ผู้นั้นควรได้รับความก้าวหน้าทางจิตวิญญาณ   ผู้แสวงหาธรรมหรือศิษย์ในศาสตร์จิตวิญญาณ จะไม่สามารถไปถึงระดับจิตวิญญาณ 70% ได้ หากปราศจากพระคุณของกูรู และไม่ได้รับการชี้นำจากกูรูในรูปมนุษย์   เหตุผลคือ ในช่วงแรกของการเติบโตทางจิตวิญญาณ
เราสามารถพัฒนาได้ด้วยการปฏิบัติตามหลักพื้นฐานของการฝึกจิตวิญญาณ   แต่เมื่อผ่านระดับหนึ่งไปแล้ว  ความรู้ทางจิตวิญญาณจะละเอียดอ่อนมากขึ้น จนทำให้ผู้ฝึกมีโอกาสหลงทางได้ง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จากสิ่งมีชีวิตในมิติละเอียด เช่น วิญญาณ (ผี, ปีศาจ หรือพลังงานลบอื่น ๆ ฯลฯ) ซึ่งสามารถแทรกแซงผ่านสัมผัสที่หก (Sixth Sense)  ดังนั้น                ผู้แสวงหาที่จะก้าวหน้าสู่ความเป็นนักบุญ (Sainthood) จึงต้องการผู้นำทางที่ตื่นรู้สูงมากในรูปมนุษย์ เพื่อช่วยนำทางอย่างแม่นยำและปลอดภัย

• แม้แต่เมื่อใครคนหนึ่งได้บรรลุถึงระดับของนักบุญแล้ว  เขาก็ยังต้องฝึกปฏิบัติต่อไป เพื่อให้พระคุณของกูรูไหลเวียนอย่างต่อเนื่อง

• กูรูจะยกระดับศิษย์ให้สามารถเข้าถึงความรู้ที่อยู่ในดวงจิตของตนเอง (Soul Knowledge)  ซึ่งแตกต่างจากบางคนที่มีสัมผัสที่หก (ESP)  แต่เพียงทำหน้าที่เป็น สื่อกลาง (medium) เพื่อรับข้อมูลจากวิญญาณ (spirits) ในมิติละเอียด (subtle bodies)  ผู้ที่ทำหน้าที่เพียงเป็นสื่อกลางอย่างเดียว จะไม่สามารถเติบโตทางจิตวิญญาณได้

• ความสัมพันธ์ระหว่างกูรูกับศิษย์นั้นบริสุทธิ์   และความรักของกูรูที่มีต่อศิษย์
  คือความรักที่ไม่มีเงื่อนไข และไม่คาดหวังสิ่งตอบแทนใด ๆ

• กูรูผู้รู้แจ้งทั่วทุกสิ่ง จึงสามารถดูแลศิษย์ได้แม้ในยามที่ไม่ได้อยู่เคียงกาย

• ชะตากรรมอันร้ายแรงจะเอาชนะได้ก็ด้วยพระกรุณาของกูรูเท่านั้น

• กูรูชี้นำศิษย์ตามกฎหกประการของการปฏิบัติทางจิตวิญญาณ โดยพิจารณาจากระดับจิตวิญญาณและความสามารถของศิษย์ และจะไม่เคยสอนศิษย์เกินกว่าที่เขาจะรับได้

• กูรูจะสอนด้วยทัศนคติเชิงบวกเสมอ ยกตัวอย่างเช่น อาจแนะนำให้ศิษย์ปฏิบัติทางจิตวิญญาณอย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้ ขึ้นอยู่กับวุฒิภาวะทางจิตวิญญาณ ได้แก่     “ขับร้องบทสรรเสริญพระเจ้า, สวดพระนามพระเจ้า, ปฏิบัติบูชาพระเจ้า เป็นต้น” กูรูจะไม่แนะนำในทางลบ เช่น “อย่าดื่มสุรา, อย่าประพฤติตนเช่นนี้ เป็นต้น”   เพราะการสอนให้ไม่ทำบางสิ่งนั้นเป็นเพียงระดับจิตวิทยา ไม่ได้ช่วยให้ก้าวหน้าในทางจิตวิญญาณ   กูรูมุ่งเน้นที่การปฏิบัติทางจิตวิญญาณของศิษย์ เมื่อเวลาผ่านไป การปฏิบัตินั้นเองจะเสริมสร้างศักยภาพให้ศิษย์ละทิ้งกิจกรรมที่เป็นโทษต่อตนเองได้อย่างธรรมชาติขึ้นเอง

• แม้ก้อนเมฆจะเทน้ำฝนอย่างเท่าเทียมกันทั่วทุกหนแห่ง น้ำก็จะรวมตัวอยู่เฉพาะในหลุมแอ่ง ในขณะที่ยอดเขาทอดตัวอย่างตั้งตรงกลับแห้งแล้งเช่นเดิม ทำนองเดียวกัน กูรูและบรรดาเกจิอาจารย์ก็ไม่เลือกปฏิบัติ พระเมตตาของท่านประดุจเดียวกันกับทุกคน แต่เฉพาะผู้ที่มีความตั้งใจบริสุทธิ์ที่จะเรียนรู้และเติบโตทางจิตวิญญาณเท่านั้นจึงเปรียบเสมือนหลุมแอ่งที่สามารถรับและกักเก็บพระกรุณานั้นได้

• กูรูผู้รู้แจ้งทั่วสิ่งทั้งปวง จะทราบโดยปัญญาญาณว่าสิ่งใดเป็นประโยชน์สูงสุดแก่ศิษย์ในการก้าวหน้าแก่การปฏิบัติทางจิตวิญญาณ  ท่านจึงชี้นำแบบรายบุคคล

^ Top

8. การหากูรู – เราจะรู้จักและพบผู้นำทางจิตวิญญาณที่ตื่นรู้ได้อย่างไร?

สำหรับผู้ศึกษาวิทยาศาสตร์ทางจิตวิญญาณแล้ว เป็นเรื่องยากที่จะตัดสินความเชี่ยวชาญของกูรู นั่นก็เหมือนศิษย์ไปทดสอบครู

การที่จะทดสอบใครสักคน บุคคลนั้นต้องมีศักยภาพสูงกว่าผู้ถูกทดสอบ ศิษย์ไม่อาจเป็นผู้ที่มีศักยภาพสูงกว่ากูรูเพื่อมาทดสอบท่านได้ ที่สำคัญ ความสามารถของกูรูอยู่ในมิติละเอียดหรือทางจิตวิญญาณ ซึ่งอยู่นอกเหนือการรับรู้ของประสาทสัมผัสห้า, จิตใจ และสติปัญญา และจะประเมินได้เฉพาะด้วยประสาทสัมผัสที่หกซึ่งถูกกระตุ้นอย่างสูงเท่านั้น

นี่จึงนำพาบุคคลทั่วไปให้ตกอยู่ในความสับสนว่าจะปฏิบัติตามใครดี

มูลนิธิวิจัยศาสตร์แห่งจิตวิญญาณ (SSRF) แนะนำว่า     ไม่ควรออกค้นหากูรูด้วยตนเอง ในเกือบทุกกรณี

ผู้แสวงหาจะยังขาดวุฒิภาวะทางจิตวิญญาณที่เพียงพอในการตัดสินใจเลือกผู้นำทางจิตวิญญาณที่เหมาะสม
เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแยกแยะสิ่งต่าง ๆ จึงควรปฏิบัติทางจิตวิญญาณอย่างสม่ำเสมอตามหกหลักพื้นฐานของการปฏิบัติทางจิตวิญญาณ ซึ่งจะช่วยให้เกิดการเจริญเติบโตทางจิตวิญญาณและพัฒนาปัญญาสัททวิก (sāttvik)   หลักการสอนที่ไม่อาจปรากฏขึ้นได้ของพระเจ้า หรือกูรูในมิติไร้รูป ก็ยังคงเฝ้าดูเราอยู่เสมอ    เมื่อใดก็ตามที่ผู้แสวงหาบรรลุระดับจิตวิญญาณราว 55%   กูรูในรูปกายมนุษย์จะเข้ามาในชีวิตของเขา (ระดับจิตวิญญาณเฉลี่ยของคนทั่วไปในปัจจุบันอยู่ที่ 20%)   ที่ระดับจิตวิญญาณ 55% ศิษย์ผู้ศึกษาวิทยาศาสตร์ทางจิตวิญญาณก็จะมีวุฒิภาวะทางจิตวิญญาณเพียงพอที่จะรับรู้ได้ด้วยปัญญาสัททวิกของตนเองว่ากูรูนั้นแท้จริงหรือไม่

8.1 กูรูปลอม หรือกูรูที่ไม่ได้รับอนุญาต

ในสังคมปัจจุบัน กว่า 80% ของผู้ที่เรียกตนเองว่ากูรู เป็นกูรูเทียมหรือไม่มีสิทธิ์แท้จริงทางจิตวิญญาณ หมายความว่าบุคคลเหล่านี้มีระดับจิตวิญญาณต่ำกว่า 70% อย่างมาก และไม่มีความสามารถในการเข้าถึงจิตสากลหรือปัญญาสากล ในบางกรณี บุคคลเหล่านี้อาจมีพลังทางจิตวิญญาณบางอย่างที่ได้มา ซึ่งช่วยให้สามารถดึงดูดผู้คนจำนวนมากได้

ตัวอย่างเช่น บุคคลที่มีระดับจิตวิญญาณอยู่ที่ 50% อาจสามารถรักษาโรคได้ตั้งแต่อายุยังน้อย ด้วยพลังทางจิตวิญญาณที่สะสมมาจากการปฏิบัติทางจิตวิญญาณในอดีตชาติ                 แต่เนื่องจากมนุษย์ส่วนใหญ่ในยุคปัจจุบันมีระดับจิตวิญญาณเพียง 20–25% จึงไม่สามารถแยกแยะได้ว่าบุคคลนั้นเป็นนักบุญหรือไม่  ผู้คนจึงมักหลงเชื่อและติดตามผู้ที่สามารถรักษาโรคหรือแสดงปาฏิหาริย์ได้

เพื่อเป็นประโยชน์สำหรับบุคคลทั่วไป เราได้จัดทำรายการคุณลักษณะบางประการของกูรูที่ไม่แท้จริง ซึ่งสามารถตรวจสอบได้ด้วยสติปัญญา โดยอิงจากพฤติกรรมที่บุคคลเหล่านี้แสดงออกมาและเปิดโปงตัวตนของตนเองผ่านการกระทำของพวกเขาเอง

1. กูรูที่สร้างความรู้สึกต่ำต้อยให้ผู้อื่น และพยายามโอ้อวดความยิ่งใหญ่ของตนเอง

มีนักบุญองค์หนึ่งซึ่งมักจะถามชื่อและอายุของผู้ที่มากราบไหว้ท่านทุกคน   เมื่อผู้มาเยือนตอบ ท่านจะกล่าวว่า “ทั้งสองคำตอบผิด — ชื่อและอายุเป็นของร่างกาย   แต่แท้จริงแล้วคุณคือดวงจิต ซึ่งไม่มีชื่อ ไม่มีอายุ”  จากนั้นเขาจะพูดเรื่องจิตวิญญาณต่อ และถามว่า “คุณได้ปฏิบัติธรรมทางจิตวิญญาณบ้างหรือเปล่า?”  ถ้ามีใครตอบว่า “ปฏิบัติอยู่”  เขาจะถามต่อว่า “ปฏิบัติแบบไหน?”  ถ้าตอบว่า “แบบที่กูรูของข้าพเจ้าสอน”  เขาจะพูดว่า “คุณยังตอบคำถามง่าย ๆ เรื่องชื่อกับอายุไม่ได้ แล้วกูรูของคุณจะสอนอะไรคุณได้? มีแต่กูรูที่แท้จริงเท่านั้นที่ตอบคำถามเหล่านี้ได้   มาหาฉันเถอะ ฉันจะสอนคุณเอง”

สำหรับกูรูเทียมเช่นนี้ ควรตอบกลับไปว่า “คำถามของท่านไม่มีสาระเลย!  ท่านถามชื่อและอายุเพราะท่านเองยังยึดติดกับความเป็นร่างกาย (เดหพุทธี – dehabuddhi)  ข้าพเจ้าจึงตอบไปจากมุมมองของร่างกายเช่นกัน”

กูรูประเภทใดกันที่แม้แต่แรกพบยังไม่สามารถรู้ได้เลยว่า บุคคลผู้นี้มีครูอยู่แล้วหรือไม่ หรือกำลังปฏิบัติทางจิตวิญญาณอย่างเหมาะสมหรือไม่?

2. ผู้ที่ยังมีความยึดติดในทรัพย์สินและผู้หญิง

3. ผู้ที่สร้างภาพลักษณ์เทียม

มีกูรูคนหนึ่งไม่ยอมใส่นาฬิกาโดยอ้างว่าไม่ต้องการถูกจำกัดด้วยเวลาและสายรัดนาฬิกา
แต่ทุก ๆ สิบห้าถึงยี่สิบนาที เขากลับถามผู้อื่นว่า “ตอนนี้กี่โมงแล้ว?”

4. ผู้ที่กระหายชื่อเสียง

บางคนที่อยากเป็นที่รู้จักในฐานะกูรู และมีพัฒนาการทางจิตวิญญาณอยู่บ้าง  จึงแนะนำแนวทางปฏิบัติทางจิตวิญญาณหลายรูปแบบให้ผู้อื่น   แต่ในความเป็นจริง พวกเขาไม่ได้ปฏิบัติตามที่ตนเองสอน  จึงพบว่าผู้แสวงหาทางจิตวิญญาณที่ทำตามคำแนะนำนั้นกลับเจริญก้าวหน้า  แต่ตัวกูรูกลับหยุดนิ่งอยู่กับที่

5. ผู้ที่ทำให้ศิษย์ต้องพึ่งพาตนตลอดเวลา

กูรูบางคนกลัวว่าหากสอนความรู้ทางจิตวิญญาณทั้งหมดให้กับศิษย์แล้ว  ตนเองจะหมดความสำคัญ  จึงปิดบังความรู้บางส่วนไว้ และไม่ถ่ายทอดให้ศิษย์ทั้งหมด

9. สรุป

ประเด็นสำคัญที่ควรนำไปใช้จากบทความนี้ ได้แก่:

• กูรูคือผู้นำทางจิตวิญญาณที่มีระดับจิตวิญญาณเกินกว่า 70%
• อย่าออกค้นหากูรูด้วยตนเอง เพราะส่วนใหญ่แล้ว เราจะยังไม่มีวุฒิภาวะทางจิตวิญญาณพอที่จะจำแนกได้อย่างแท้จริงว่าผู้ที่เราศรัทธานั้นคือกูรูแท้หรือไม่
• จงมุ่งมั่นในการปฏิบัติทางจิตวิญญาณ และตรวจสอบให้แน่ใจว่าการปฏิบัตินั้นสอดคล้องกับหกกฎพื้นฐานของการปฏิบัติทางจิตวิญญาณ   สิ่งนี้จะช่วยให้เราพัฒนาไปถึงจุดที่มีวุฒิภาวะทางจิตวิญญาณเพียงพอที่จะไม่หลงเชื่อกูรูเทียม
• ไม่มีผู้ใดสามารถบรรลุถึงความเป็นนักบุญ (ระดับจิตวิญญาณ 70%) ได้ หากปราศจากพระเมตตาของกูรู