ความหมายของจิตวิญญาณ (Spirituality) คืออะไร?

1. บทนำสู่จิตวิญญาณ (Spirituality)

หลายคนในพวกเราได้สำรวจและแสวงหาความเข้าใจเกี่ยวกับ “จิตวิญญาณ” ในรูปแบบที่แตกต่างกันไป แม้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะเป็นเรื่องเฉพาะบุคคล (ซึ่งแต่ละคนอาจมีคำนิยามของคำว่าจิตวิญญาณไม่เหมือนกัน) แต่จิตวิญญาณมีความเป็นส่วนรวมที่สอดคล้องกัน เพราะในความคิดของผู้คน “จิตวิญญาณ” มักหมายถึง การแสวงหาความหมาย, จุดมุ่งหมาย และทิศทางในชีวิต

ผู้คนมากมายรู้สึกดึงดูดเข้าสู่เส้นทางแห่งจิตวิญญาณและเริ่มต้นการเดินทางในด้านนี้ด้วยเหตุผลที่หลากหลาย โดยทั่วไปแล้วสามารถสรุปได้เป็นเหตุผลหลัก ๆ ดังนี้:

1. ความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับมิติทางจิตวิญญาณ: เช่น การตั้งคำถามเชิงลึกกับชีวิต เช่น จุดประสงค์ของชีวิตคืออะไร, เรามาจากไหน และเราจะไปที่ใดหลังความตาย?
2. เมื่อต้องเผชิญกับปัญหาในชีวิต: ปัญหาที่ยากเกินจะแก้ไขได้ด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ มักเป็นแรงผลักดันให้ผู้คนหันไปแสวงหาคำตอบจากศาสตร์อื่น เช่น โหราศาสตร์, ผู้มีญาณ หรือผู้ทรงศีล
3. ความสนใจในการเยียวยาทางจิตวิญญาณ: ความสามารถในการรักษาผู้อื่นด้วยการถ่ายทอดพลังงานละเอียด เป็นศิลปะที่มีการสืบทอดมานานนับพันปี
4. ความสนใจในการพัฒนาตนเอง: ความปรารถนาที่จะเป็นคนที่ดีขึ้นสามารถนำพาให้ใครหลายคนเข้าสู่แนวจิตวิญญาณ และดำเนินชีวิตอย่างมีจิตสำนึกมากขึ้น
5. ความปรารถนาที่จะเติบโตทางจิตวิญญาณ: บางคนมีแรงกระตุ้นภายในอยู่แล้ว ที่จะเดินบนเส้นทางจิตวิญญาณ โดยไม่ต้องรอให้มีเหตุการณ์ใดเป็นตัวผลักดัน

สำหรับผู้ที่แสวงหาความหมายของคำว่า “จิตวิญญาณ” ปัจจุบันสามารถเข้าถึงแหล่งข้อมูลได้มากมายทางอินเทอร์เน็ต แต่สิ่งนี้ก็อาจกลายเป็นอุปสรรค เพราะอาจทำให้สับสน ไม่รู้ว่าคำนิยามใดคือความจริงที่แท้จริง ในบทความนี้ เราจะให้คำนิยามของจิตวิญญาณ และเสนอแง่มุมเชิงปฏิบัติในการเข้าใจจิตวิญญาณ

2. คำนิยามของจิตวิญญาณ (Spirituality)

ในภาษาสันสกฤต คำว่า จิตวิญญาณ เรียกว่า “Adhyātma” (อธยาตมะ) ซึ่งมาจากสองคำคือ Adhi และ Ātman (Ātmanahā) Adhi หมายถึง “เกี่ยวข้องกับหัวข้อ” Ātmā หมายถึง “ดวงจิต (Soul)”  Ātmā หรือดวงจิต คือหลักการของพระเจ้าที่อยู่ภายในตัวเรา และเป็นธรรมชาติที่แท้จริงของมนุษย์

สภาวะตามธรรมชาติของเราคือความเปี่ยมสุข (ซึ่งเป็นธรรมชาติของดวงจิตที่อยู่ภายในเรา) และโดยเนื้อแท้ มนุษย์ทุกคนต่างโหยหาที่จะได้อยู่ในสภาวะนี้ นี่คือเหตุผลที่ทำให้เราทุกคนแสวงหาความสุขในชีวิต และไล่ตามสิ่งต่าง ๆ ที่เราคิดว่าจะทำให้เรามีความสุข แต่กระนั้น ด้วย วามเครียดและความเร่งรีบของชีวิตยุคปัจจุบัน เราต่างก็รู้ดีว่า “ความสุข” นั้นเป็นสิ่งที่ยากจะคว้าไว้และอยู่ได้ไม่นาน

ดังนั้น จิตวิญญาณ (Spirituality) จึงเกี่ยวข้องกับการทำความเข้าใจธรรมชาติของดวงจิต และการเดินทางกลับไปสู่การระลึกได้ว่าเราคือดวงจิต และการได้สัมผัสสิ่งนั้นในฐานะตัวตนที่แท้จริงของเรา จิตวิญญาณจึงเป็นศาสตร์อันกว้างใหญ่เกี่ยวกับ “การเข้าถึงภาวะเปี่ยมสุข”

ขอบเขตของศาสตร์ทางจิตวิญญาณนั้นกว้างไกล และครอบคลุมการตอบคำถามที่ลึกซึ้ง เช่น  “ฉันคือใคร?”  “ฉันมาจากที่ไหน?” “จุดประสงค์ของชีวิตคืออะไร?” “หลังความตายฉันจะไปที่ใด?” เป็นต้น

ในภาษาสันสกฤต คำว่า จิตวิญญาณ (Spirituality) หรือ ศาสตร์ทางจิตวิญญาณ (Spiritual science) เรียกว่า “Paravidya” แปลว่า “ศาสตร์สูงสุด” ในขณะที่ศาสตร์แขนงอื่น ๆ ถูกเรียกว่า “Aparāvidyā” แปลว่า “ศาสตร์รอง” (ซึ่งหมายถึงวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ในความเข้าใจทั่วไป)  นักเหตุผลนิยมและคนทั่วไปมักคิดว่า วิทยาศาสตร์ กับจิตวิญญาณ เป็นศาสตร์คนละแขนงกัน  แต่ความจริงแล้ว จิตวิญญาณคือความรู้เกี่ยวกับอนันต์ หรือคือความรู้ที่ครอบคลุมทุกศาสตร์ ทุกแขนง
มันครอบคลุมทั้งโลกวัตถุและโลกละเอียดที่มองไม่เห็น

ทั้งอาณาจักรทางกายภาพและทางจิตวิญญาณ ครอบคลุมคลื่นพลังงาน การสั่นสะเทือนในระดับต่าง ๆ ทั้งบวกและลบ ครอบคลุมทั้งสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิตทั่วทั้งจักรวาล จิตวิญญาณยังบรรจุความรู้และความทรงจำทั้งหมดในอดีต, ปัจจุบัน และอนาคต ตั้งแต่จุดเริ่มต้นไปจนถึงจุดจบของจักรวาล

3. ความแตกต่างระหว่าง จิตวิญญาณ (Spirituality) กับ ศาสนา (Religion)

สำหรับคนจำนวนมาก ศาสนาเป็นจุดเริ่มต้นแรกในการเรียนรู้เรื่องจิตวิญญาณ และเรื่องที่อยู่เหนือโลกทางกายภาพ อย่างไรก็ตาม ศาสนามักมีลักษณะ “แบ่งแยกเป็นนิกาย” โดยธรรมชาติ คำว่า “นิกาย” (sect) หมายถึงกลุ่มของผู้คนที่มักเชื่อว่าเส้นทางของตนในการเข้าถึงพระเจ้านั้นดีที่สุด (หรืออาจเชื่อว่าเป็นเส้นทางเดียวที่ถูกต้อง)

ในทางตรงกันข้าม หนึ่งในหลักการพื้นฐานของ จิตวิญญาณ (Spirituality) คือ
“มีเส้นทางสู่พระเจ้ามากเท่ากับจำนวนผู้คนบนโลกนี้” เช่นเดียวกับแพทย์ที่ไม่สามารถจ่ายยาชนิดเดียวกันให้กับผู้ป่วยทุกคนที่มีโรคต่างกันได้ การปฏิบัติทางจิตวิญญาณก็เช่นกัน — ไม่สามารถใช้วิธีเดียวกันกับทุกคนได้เสมอไป เมื่อการปฏิบัติธรรมได้รับการปรับให้เหมาะสมกับบุคลิกภาพและความต้องการเฉพาะของแต่ละบุคคล ก็จะนำไปสู่การเติบโตทางจิตวิญญาณที่รวดเร็วยิ่งขึ้น

พระเจ้าเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ไร้ขอบเขต และหากเราต้องการสัมผัสพระองค์ เราเองก็ต้องเปิดมุมมองให้กว้างในการปฏิบัติทางจิตวิญญาณด้วยเช่นกัน หากมีมุมมองที่แคบหรือยึดติดกับศาสนาของตน หรือแง่มุมทางจิตวิญญาณบางอย่างมากเกินไป ก็อาจเป็นอุปสรรคต่อการเติบโตทางจิตวิญญาณ และทำให้หยุดนิ่งอยู่กับที่

4. ทำไมจิตวิญญาณ (Spirituality) จึงสำคัญต่อเรา?

ไม่ว่าเราจะเป็นใคร มาจากที่ใด ความปรารถนาที่จะมีความสุขในชีวิตคือแรงขับเคลื่อนหลักในทุกการกระทำของมนุษย์ ความปรารถนานี้เป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนมีเหมือนกัน ไม่ว่าจะมีพื้นฐาน ฒนธรรม, ศาสนา, เพศ, สถานะทางสังคม หรือฐานะทางการเงินแตกต่างกันเพียงใดก็ตาม แต่จากงานวิจัยด้านจิตวิญญาณพบว่า โดยเฉลี่ยแล้ว มนุษย์รู้สึกมีความสุขเพียง 30% ของเวลาในชีวิตเท่านั้น

หนึ่งในเหตุผลหลักที่ทำให้เรารู้สึกไม่มีความสุข คือ “ปัญหาชีวิต” คนทั่วไปมักรู้จักแต่สาเหตุทางกายภาพหรือจิตใจของปัญหาเหล่านี้ แต่สิ่งที่หลายคนไม่รู้ก็คือ ปัญหาทางกายภาพหรือจิตใจบางอย่าง อาจมีสาเหตุรากลึกทางจิตวิญญาณซ่อนอยู่นั่นหมายความว่า แม้ปัญหาจะปรากฏออกมาในรูปแบบของความเจ็บป่วยทางกายหรือจิตใจ แต่เบื้องหลังจริง ๆ แล้ว อาจเกิดจากเหตุผลทางจิตวิญญาณก็ได้

ปัญหาทางจิตวิญญาณหลัก ๆ ได้แก่ กรรม (destiny หรือ karma), ปัญหาที่เกิดจากดวงวิญญาณของบรรพบุรุษที่ล่วงลับ และความทุกข์ที่เกิดจากพลังงานลบหรือสิ่งที่มองไม่เห็น

จากการวิจัยทางจิตวิญญาณ เราพบว่า มากกว่า 50% ของปัญหาที่คนเราต้องเผชิญในชีวิตนั้นมีสาเหตุมาจากปัจจัยทางจิตวิญญาณ เหตุการณ์สำคัญในชีวิต เช่น การแต่งงาน, ความสัมพันธ์ที่ดีหรือไม่ดี, อุบัติเหตุร้ายแรง หรือโรคร้ายส่วนใหญ่ มักมีรากเหง้ามาจากกรรมหรือพรหมลิขิตของแต่ละคน

และสิ่งสำคัญก็คือ — การแก้ปัญหาใด ๆ ควรทำในระดับเดียวกับสาเหตุของปัญหานั้น

เมื่อปัญหาของผู้ป่วยมีสาเหตุรากลึกทางจิตวิญญาณ การให้ความช่วยเหลือทางจิตวิญญาณ หรือใช้วิธีการแก้ไขทางจิตวิญญาณเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด มาตรการทางจิตวิญญาณ เช่น การฝึก บัติธรรม ช่วยบรรเทาทั้งอาการทางร่างกายและจิตใจได้ด้วย โดยเฉพาะในกรณีที่ต้นเหตุของปัญหานั้นมาจากมิติทางจิตวิญญาณโดยตรง

5. จิตวิญญาณกับจุดมุ่งหมายของชีวิต

ในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต พวกเราบางคนอาจเริ่มตั้งคำถามว่า ชีวิตมีแค่นี้หรือ?

ชีวิตคือแค่การเรียนให้จบ, มีงานทำ, กู้เงิน, ซื้อรถ, กู้มากขึ้น, ซื้อบ้าน, ซื้อบ้านหลังใหญ่ขึ้น, ประสบความสำเร็จ, มีชื่อเสียง, สร้างครอบครัว แล้วในที่สุดก็จากไป… แค่นี้หรือ? หลายคนเริ่มสงสัยว่า ชีวิตนี้มีจุดมุ่งหมายที่สูงกว่านี้หรือไม่?

สำหรับผู้ที่ผ่านช่วงเวลาแห่งการไตร่ตรองเช่นนี้ มักจะรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงลึก ๆ ภายในตนเอง และสำหรับบางคน ความรู้สึกเหล่านี้ได้นำพาให้เริ่มต้นเดินทางบนเส้นทางแห่งจิตวิญญาณของตน

ตามศาสตร์แห่งจิตวิญญาณแล้ว ชีวิตมนุษย์มีจุดประสงค์เพียง 2 อย่าง:

1. เพื่อลบล้างกรรม (หรือพรหมลิขิต) ที่แต่ละคนเกิดมาพร้อมกับมัน
2. เพื่อเติบโตทางจิตวิญญาณ ซึ่งเป็นจุดมุ่งหมายที่สำคัญยิ่งกว่า

การฝึกปฏิบัติธรรมตามหลักสากลของจิตวิญญาณ สามารถช่วยได้ทั้งสองเป้าหมาย —
ทั้งในการเผากรรมไม่ดีที่เป็นต้นเหตุของความทุกข์ และยังช่วยส่งเสริมการพัฒนาจิตวิญญาณอย่างแท้จริง

หมายเหตุ: หากต้องการข้อมูลเพิ่มเติม กรุณาอ่านบทความ “จุดมุ่งหมายของชีวิตคืออะไร?”

6. จิตวิญญาณคือศาสตร์แห่งการปฏิบัติ

หลายคนอาจเคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับจิตวิญญาณและแนวคิดทางธรรมมามากมาย แต่หากไม่ลงมือปฏิบัติจริง ความรู้นั้นก็เป็นเพียงแนวคิดทางทฤษฎีเท่านั้น ต่อให้ถูกต้องเพียงใด ก็ยังคงเป็นเพียงความรู้ทางปัญญา ไม่ใช่สิ่งที่เราสัมผัสได้จริงเมื่อใดที่เรานำความรู้ทางจิตวิญญาณไปลงมือปฏิบัติ เมื่อนั้นเราจึงจะได้รับประสบการณ์ทางจิตวิญญาณจริง ๆ การฝึกปฏิบัติคือสิ่งที่ช่วยให้คนเข้าใจ ความสำคัญของจิตวิญญาณอย่างแท้จริง จึงมีคำกล่าวว่า ในเส้นทางจิตวิญญาณของ มนุษย์ ความรู้เชิงทฤษฎีมีความสำคัญเพียง 2% ในขณะที่การปฏิบัติมีความสำคัญถึง 98%

หากใครอ่านแต่ไม่ปฏิบัติ เขาจะไม่มีวันเข้าใจหรือสัมผัสถึงคุณค่าที่แท้จริงของจิตวิญญาณ และในที่สุด เขาอาจหมดความสนใจ หรือถึงขั้นสงสัยว่าจิตวิญญาณมีประโยชน์อะไรกับชีวิตกันแน่

อีกประเด็นสำคัญที่ควรพิจารณาคือ ความถูกต้องของหนังสือจิตวิญญาณที่เราศึกษา หนังสือทางจิตวิญญาณไม่สามารถรีวิวได้ง่ายเหมือนหนังสือทั่วไป เพราะไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเข้าใจว่าข้อมูลนั้นถูกต้องหรือไม่ ในบทความเรื่อง อิทธิพลของผู้เขียนที่มีต่อหนังสือจิตวิญญาณ ได้แสดงให้เห็นว่า หนังสือจิตวิญญาณแต่ละเล่ม ไม่ได้มีระดับความจริงที่เท่ากัน ระดับของความจริงทางจิตวิญญาณขึ้นอยู่กับระดับจิตวิญญาณของผู้เขียน

7. ความสำคัญของ ครูผู้รู้ (Guru) ที่พัฒนาทางจิตวิญญาณสูง

ความสำคัญของครูผู้รู้ทางจิตวิญญาณ (Guru) ในการเดินทางทางจิตวิญญาณไม่สามารถเน้นย้ำได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว ในการแสวงหาทางจิตวิญญาณ ครูผู้รู้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่ง เพราะเส้นทางแห่งจิตวิญญาณคือการก้าวข้ามประสาทสัมผัสทั้ง 5, จิตใจ และสติปัญญา เพื่อให้เข้าถึงและสัมผัสได้ว่า “ตัวตนที่แท้จริงของเราคือดวงจิต” และเนื่องจาก Guru คือผู้ที่ได้เดินบนเส้นทางนี้ด้วยตัวเอง ท่านจึงเป็นผู้มีสิทธิ์ในการถ่ายทอดและสามารถนำทางเราสู่การรู้แจ้งพระเจ้า (God-realisation) ได้อย่างถูกต้อง

แต่น่าเสียดายว่าในยุคปัจจุบัน กว่า 80% ของผู้ที่เรียกตัวเองว่า Guru นั้นเป็นเพียงผู้แอบอ้าง หรือไม่มีสิทธิ์ในการถ่ายทอดจิตวิญญาณอย่างแท้จริง พวกเขาใช้ภาพลักษณ์ของ Spirituality เพื่อหาประโยชน์ส่วนตัว เช่น เงิน หรือชื่อเสียง ซึ่งนอกจากจะไม่ช่วยสังคมแล้ว ยังสร้างความเข้าใจผิดให้กับผู้ที่สนใจจริงในเส้นทางจิตวิญญาณ ในขณะที่คนทั่วไปในยุคนี้ มีระดับจิตวิญญาณเฉลี่ยเพียงประมาณ 20% ซึ่งยังไม่สามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจนว่าใครคือนักบุญ (Saint) ที่แท้จริง   หลายคนจึงมักถูกดึงดูดโดยบุคคลที่มีพลังในการรักษาโรค หรือแสดงอิทธิฤทธิ์แทน

หากผู้แสวงหามีความปรารถนาอันแรงกล้า หลักการของพระเจ้าที่ไม่มีรูป (unmanifest God Principle) จะเป็นผู้แทรกแซง และนำทางเขาไปพบกับ Guru ที่แท้จริง

8. เส้นทางแห่งจิตวิญญาณ

มีเส้นทางสู่พระเจ้าหลากหลายแบบ โดยทั่วไปที่รู้จักกันดี ได้แก่:

• Bhaktiyoga – เส้นทางแห่งความศรัทธาและความรักในพระเจ้า
• Namsankirtanyoga – เส้นทางแห่งการสวดภาวนา / การสาธยายพระนาม
• Karmakand – เส้นทางแห่งพิธีกรรม
• Karmayoga – เส้นทางแห่งการกระทำโดยไม่หวังผลตอบแทน
• Dhyanyoga – เส้นทางแห่งสมาธิ
• Dnyanyoga – เส้นทางแห่งปัญญา (ได้รับความรู้จากคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ หรือมิติละเอียด)
• Hathayoga – เส้นทางแห่งวินัยและความพากเพียรทางกายภาพ
• Kundaliniyoga – เส้นทางแห่งพลังงานจิตวิญญาณ (จักระ)

เส้นทางเหล่านี้ถูกออกแบบมาให้เหมาะสมกับธรรมชาติของผู้ปฏิบัติแต่ละคน แต่ไม่ว่าจะเลือกเส้นทางใดก็ตาม สิ่งสำคัญคือเราต้องลด “ข้อบกพร่องในบุคลิกภาพ” ของตนเองลง หากเรายังมีข้อบกพร่องมาก เส้นทางไหนก็ยากที่จะดำเนินต่อได้

ท่าน ดร.อถวาเล (H.H. Dr. Athavale) ได้ก่อตั้งแนวทางที่ชื่อว่า Gurukrupayoga (เส้นทางแห่งพระคุณของครูผู้รู้) ซึ่งผสานข้อดีของทุกเส้นทางเข้าไว้ด้วยกัน โดยเน้น 8 ขั้นตอนของการปฏิบัติธรรม ที่มุ่งลดข้อบกพร่องในบุคลิกภาพ และลดอัตตาตนเอง

9. อุปสรรคในเส้นทางจิตวิญญาณ

ในการแสวงหาความเติบโตทางจิตวิญญาณ ผู้ปฏิบัติอาจเผชิญอุปสรรคเหล่านี้:

• คำแนะนำที่ผิดพลาด: แม้จะมีความตั้งใจสูง แต่หากปฏิบัติตามแนวทางที่ไม่ถูกต้อง อาจเสียเวลาเป็นเดือนหรือเป็นปี
• ไม่เป็นไปตามหลักจักรวาล: การปฏิบัติต้องอิงตาม “กฎสากลของจิตวิญญาณ” มิฉะนั้นจะติดอยู่กับที่
• ไม่มีผู้มีสิทธิ์ตอบคำถาม: หากไม่มีผู้รู้คอยไขข้อสงสัย อาจหลงทาง และหมดศรัทธา
• พลังงานลบจากมิติละเอียด: อาจทำให้ผู้แสวงหาหลงทาง
• เหตุการณ์ในชีวิต อาจรบกวนและเบี่ยงเบนการปฏิบัติ
• การหยุดนิ่งแบบไม่รู้ตัว บางครั้งเราอาจติดอยู่ที่เดิมโดยไม่รู้ตัว การมีผู้แนะนำจึงสำคัญ
• ระยะเวลา: การรู้แจ้งพระเจ้าอาจใช้เวลาหลายปีหรือหลายสิบปี ผู้ปฏิบัติบางคนอาจขาดแรงใจ, ความเพียร และวินัยในการปฏิบัติ การร่วมกลุ่มกับผู้แสวงหาคนอื่น ๆ หรือองค์กรจิตวิญญาณจะช่วยเสริมพลังใจและการเติบโตอย่างต่อเนื่อง

10. การปฏิบัติทางจิตวิญญาณ

แม้หลายคนจะเริ่มต้นการปฏิบัติ แต่มีเพียงไม่กี่คนที่เดินทางต่อได้จนถึงปลายทาง บางคนหยุดปฏิบัติภายในไม่กี่เดือน และน้อยมากที่จะไปถึงระดับจิตวิญญาณที่สูงขึ้น

ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น?

ไม่ใช่เพราะขาดผู้แสวงหาที่จริงจัง และ Spirituality เป็นเรื่องสากลที่ทุกคน แม้กระทั่งผู้ที่เคยทำผิดมากมาย—ก็สามารถเติบโตทางจิตวิญญาณได้ หากตั้งใจปฏิบัติอย่างจริงจัง

แต่คนส่วนใหญ่ล้มเลิก เพราะไม่ได้ปฏิบัติตามหลักสากลของจิตวิญญาณ และไม่มีผู้แนะนำที่ถูกต้อง จึงติดอยู่กับที่ และไม่ได้รับการเติบโตตามที่คาดหวัง SSRF แนะนำแนวทางการปฏิบัติธรรมตาม 6 หลักการสากล เพื่อการเติบโตทางจิตวิญญาณที่รวดเร็วขึ้น

11. สรุป

เราหวังว่าบทความนี้จะช่วยให้คุณเข้าใจความหมายของคำว่า จิตวิญญาณ (Spirituality) ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น หากคุณรู้สึกว่าบทความนี้มีประโยชน์ กรุณาแบ่งปันต่อให้กับผู้ที่สนใจในเส้นทางจิตวิญญาณ เราขอเชิญผู้แสวงหาทุกท่านลองอ่านหัวข้อเกี่ยวกับการปฏิบัติทางจิตวิญญาณ  สำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มต้น เรายิ่งแนะนำให้คุณอ่านในหัวข้อเริ่มต้นการเดินทางทางจิตวิญญาณของคุณ

หากมีคำถามใด ๆ สามารถติดต่อเราได้ผ่านทางระบบ ‘แชทสด’ บนเว็บไซต์