Czym jest duchowość?

1. Wprowadzenie do duchowości

Wielu z nas odkrywało duchowość na swój własny sposób. Choć ta droga jest bardzo indywidualna (tzn. każdy z nas ma własną definicję duchowości), ma ona również charakter wspólny. Dzieje się tak dlatego, że duchowość w świadomości ludzi jest utożsamiana z poszukiwaniem sensu, celu i kierunku w życiu.

Ludzie interesują się duchowością i rozpoczynają swoją duchową podróż z różnych powodów. Ogólnie można wyróżnić kilka głównych przyczyn :

1. Ciekawość wymiaru duchowego : obejmuje poszukiwanie odpowiedzi na głębokie pytania życiowe, takie jak – jaki jest cel życia, skąd pochodzimy i dokąd zmierzamy po śmierci?
2. W obliczu problemów życiowych : trudne, pozornie nie do pokonania problemy często skłaniają ludzi do szukania odpowiedzi poza zakresem współczesnej nauki. Może to obejmować kontakt z astrologiem, medium lub osobą duchowną.
3. Zainteresowanie uzdrawianiem duchowym : zdolność leczenia poprzez kierowanie subtelnych energii jest sztuką praktykowaną od tysięcy lat.
4. Chęć rozwoju osobowości : pragnienie stania się lepszym człowiekiem może prowadzić do duchowości i bardziej duchowego stylu życia.
5. Pragnienie rozwoju duchowego : niektórzy z nas mają wrodzoną potrzebę rozwoju duchowego i nie potrzebują żadnego bodźca, aby zwrócić się ku duchowości.

Dla osób poszukujących znaczenia duchowości dostępnych jest wiele materiałów w Internecie. Może to jednak prowadzić do dezorientacji, ponieważ trudno jest wybrać jedną, właściwą definicję. W tym artykule przedstawiamy definicję duchowości oraz praktyczne wskazówki z nią związane.

2. Definicja duchowości

W sanskrycie duchowość nazywana jest Adhyātma. Termin ten pochodzi od dwóch słów : Adhi i Ātman (Ātmanahā). Adhi oznacza „dotyczący tematu”, a Ātma oznacza „duszę”. Dusza jest boską zasadą w każdym z nas i stanowi naszą prawdziwą naturę. Jest głównym składnikiem ciała subtelnego, które jest cząstkową częścią Najwyższej Boskiej Zasady. Jej cechami są : Absolutna Prawda (Sat), Absolutna Świadomość (Chit) oraz Błogość (Ānand). Dusza pozostaje niewzruszona wobec wzlotów i upadków życia (oraz szczęścia i cierpienia), ponieważ nieustannie znajduje się w stanie błogości.

Naszym naturalnym stanem jest stan błogości (który jest naturą duszy w nas) i wszyscy z natury pragniemy w nim przebywać. To właśnie dlatego wszyscy poszukujemy szczęścia w życiu i dążymy do różnych rzeczy, które – jak nam się wydaje – uczynią nas szczęśliwymi. Jednak, jak wszyscy wiemy, w obliczu stresów i napięć współczesnego życia „szczęście” jest trudne do uchwycenia i przemijające.

Duchowość zajmuje się zatem zrozumieniem natury duszy oraz drogą człowieka prowadzącą do utożsamienia się z duszą i doświadczenia jej jako swojej prawdziwej natury. Duchowość jest rozległą nauką o tym, jak osiągnąć stan błogości.

Zakres nauki o duchowości jest bardzo szeroki i obejmuje również odpowiedzi na głębokie pytania, takie jak : „kim jestem?”, „skąd pochodzę?”, „jaki jest cel życia?”, „dokąd pójdę po śmierci?” itp.

W sanskrycie duchowość lub nauka duchowa nazywana jest Paravidya (najwyższa wiedza), podczas gdy wszystkie inne nauki określane są jako Aparāvidyā, czyli wiedza niższego rzędu. Przez „naukę” rozumiemy tutaj naukę współczesną. Racjonaliści i większość ludzi uważa, że nauka i duchowość to dwie odrębne dziedziny. Jednak duchowość jest wiedzą o nieskończoności, czyli wiedzą obejmującą wszystkie zagadnienia. Obejmuje cały świat fizyczny oraz subtelny, niewidzialny świat, wszystkie poziomy fizyczne i duchowe, wszystkie częstotliwości, energie i wibracje, wszystkie pozytywne i negatywne byty oraz wszystkie istoty żywe i nieożywione w całym wszechświecie. Duchowość zawiera całą wiedzę i pamięć przeszłości, teraźniejszości i przyszłości — od początku aż do końca wszechświata.

3. Różnica między duchowością a religią

Dla wielu ludzi religia stanowi pierwsze źródło wiedzy o sprawach duchowych i o tym, co wykracza poza świat fizyczny. Jednak religie często mają charakter sekciarski. „Sekta” to grupa ludzi, którzy zazwyczaj uważają, że ich droga do Boga jest najlepsza i najbardziej właściwa (jeśli nie jedyna).

Jednak jedną z podstawowych zasad duchowości jest to, że istnieje tyle dróg do Boga, ilu jest ludzi. Tak jak lekarz nie przepisuje tego samego leku na różne dolegliwości u różnych osób, tak samo jeden rodzaj praktyki duchowej niekoniecznie przynosi korzyści każdemu. Gdy praktyka duchowa jest dostosowana do temperamentu i potrzeb danej osoby, prowadzi to do szybszego rozwoju duchowego.

Bóg jest nieograniczony, a aby Go doświadczyć, my również musimy stać się otwarci i szerocy w naszym duchowym spojrzeniu. Wąskie lub etnocentryczne podejście do religii czy duchowości często hamuje rozwój duchowy, prowadząc do stagnacji.

4. Dlaczego duchowość jest dla nas ważna?

Niezależnie od tego, kim jesteśmy i skąd pochodzimy – potrzeba doświadczania szczęścia w życiu napędza wszystkie nasze dążenia w świecie materialnym. Ta potrzeba jest wspólna dla wszystkich, bez względu na kulturę, religię, płeć, status społeczny czy finansowy. Jednak badania duchowe pokazują, że przeciętnie ludzie odczuwają szczęście tylko przez około 30% czasu.

Jednym z głównych powodów naszego nieszczęścia są problemy życiowe. Każdy zna fizyczne i psychologiczne przyczyny problemów. Jednak wielu z nas nie zdaje sobie sprawy, że problemy o charakterze fizycznym lub psychicznym mogą mieć duchową przyczynę. Oznacza to, że nawet jeśli problem ma źródło duchowe, może objawiać się jako problem fizyczny lub psychiczny.

Główne problemy duchowe to : przeznaczenie (karma), problemy związane ze zmarłymi przodkami, cierpienie spowodowane przez negatywne energie.

Dzięki badaniom duchowym stwierdzono, że ponad 50% problemów, z którymi człowiek spotyka się w życiu, ma przyczyny duchowe. Wszystkie główne wydarzenia życiowe, takie jak małżeństwo, dobre i złe relacje, poważne wypadki oraz ciężkie choroby, są w dużej mierze wynikiem przeznaczenia (karmy).

To jest bardzo ważne – rozwiązanie każdego problemu powinno być zastosowane na odpowiednim poziomie, odpowiadającym jego przyczynie.

Kiedy problem pacjenta ma duchową przyczynę, najlepiej jest zastosować pomoc duchową lub rozwiązanie duchowe. Środki duchowe, takie jak praktykowanie duchowości, przynoszą ulgę również w problemach fizycznych i psychologicznych, szczególnie wtedy, gdy ich źródło ma charakter duchowy.

5. Duchowość a cel życia

W pewnym momencie życia niektórzy z nas zaczynają się zastanawiać – czy to wszystko?

Czy życie polega tylko na tym, aby zdobyć dobre wykształcenie, zarabiać pieniądze, wziąć kredyt, kupić samochód, wziąć jeszcze większy kredyt, kupić dom, potem większy dom, osiągnąć sukces i uznanie w jakiejś dziedzinie, założyć rodzinę, a na końcu umrzeć? Niektórzy zaczynają się zastanawiać, czy życie ma jakiś wyższy cel.

Dla tych, którzy przeszli przez taki etap refleksji, jest to jak wewnętrzna zmiana. U niektórych te odczucia prowadzą do rozpoczęcia własnej duchowej drogi.

Zgodnie z nauką duchowości istnieją tylko dwa główne powody narodzin :

• Pierwszym celem życia jest wypełnienie swojego przeznaczenia (karmy), z którym się rodzimy.
• Drugim, ważniejszym celem życia jest rozwój duchowy.

Praktykowanie duchowości zgodnie z uniwersalnymi zasadami pomaga w realizacji obu tych celów. Pomaga zmniejszyć negatywne skutki przeznaczenia, które powodują cierpienie, oraz wspiera nasz rozwój duchowy.

Uwaga : Aby uzyskać więcej informacji, zapoznaj się z artykułem – Jaki jest cel życia?

6. Duchowość jako praktyczna nauka

Wielu z nas czytało książki o duchowości i koncepcjach duchowych. Jednak sama teoria (nawet jeśli jest poprawna), poza wskazaniem kierunku, nie może być doświadczona, jeśli nie zostanie wprowadzona w życie. Pozostaje jedynie intelektualnym pojęciem duchowym. Dopiero gdy zaczniemy stosować tę wiedzę w praktyce, możemy doświadczyć duchowości. Praktyka duchowa naprawdę pomaga zrozumieć jej znaczenie. Dlatego mówi się, że w duchowej podróży człowieka wiedza teoretyczna ma tylko 2% znaczenia, podczas gdy 98% stanowi praktyka.

Jeśli ktoś jedynie czyta o duchowości i jej nie praktykuje, nigdy nie zrozumie ani nie doświadczy jej znaczenia. W rezultacie prędzej czy później może stracić zainteresowanie tym tematem, a nawet zacząć wątpić w jego wartość w życiu.

Kolejną ważną kwestią jest wiarygodność książek duchowych, z których korzystamy. Ponieważ książki duchowe nie podlegają łatwej recenzji naukowej, trudno jest ocenić ich poprawność. W artykule Wpływ autora na książki o duchowości pokazano, że nie wszystkie książki duchowe są jednakowe, a poziom prawdy duchowej zależy od autora.

7. Znaczenie duchowo rozwiniętego przewodnika (Guru) w duchowości

Nie można przecenić znaczenia posiadania duchowo rozwiniętego przewodnika (Guru) na swojej drodze duchowej. W każdej duchowej podróży Guru ma kluczowe znaczenie. Wynika to z faktu, że duchowość polega na przekraczaniu pięciu zmysłów, umysłu i intelektu oraz na doświadczaniu swojej prawdziwej natury jako duszy. Ponieważ Guru sam przeszedł tę drogę, jest autorytetem w tej dziedzinie i potrafi prowadzić nas ku realizacji Boga.

Niestety, w obecnej epoce około 80% guru w społeczeństwie to osoby fałszywe lub pozbawione duchowego autorytetu. Wykorzystują one pozory duchowości do zarabiania pieniędzy i zdobywania znaczenia. Wprowadzają w błąd ludzi zainteresowanych duchowością, wyrządzając tym samym szkodę społeczeństwu. Większość ludzi żyjących obecnie znajduje się na poziomie duchowym około 20% i nie potrafi rozpoznać, czy dana osoba jest prawdziwym świętym. Dlatego często podążają za kimś, kto potrafi ich uzdrowić lub dokonywać cudów.

Jeśli pragnienie poszukującego jest szczere, wówczas nieprzejawiona Boska Zasada ingeruje i prowadzi go do prawdziwego Guru.

8. Ścieżki duchowe

Istnieje wiele dróg prowadzących do Boga, a najpopularniejsze z nich to :

• Bhaktiyoga – ścieżka oddania
• Namsankirtanyoga – ścieżka powtarzania imienia (mantry)
• Karmakand – ścieżka rytualnego kultu
• Karmayoga – ścieżka działania (czyli wykonywanie działań bez oczekiwania na ich owoce)
• Dhyanyoga – ścieżka medytacji
• Dnyanyoga – ścieżka wiedzy (zdobywanie wiedzy o duszy poprzez święte teksty lub na poziomie subtelnym)
• Hathayoga – świadomego wysiłku i dyscypliny
• Kundaliniyoga – ścieżka energii duchowej

Ścieżki te zostały opracowane tak, aby odpowiadały temperamentowi poszukującego. Niezależnie jednak od wybranej drogi do Boga, ważne jest ograniczanie własnych wad osobowości. Jeśli ktoś ma ich wiele, nie będzie w stanie utrzymać się na żadnej ścieżce.

Aby pomóc poszukującemu szybciej postępować na drodze duchowej, Jego Świątobliwość dr Athavale stworzył Gurukrupayogę (ścieżkę łaski Guru). Łączy ona najlepsze elementy wszystkich innych ścieżek duchowości. Zaleca ona 8 kroków praktyki duchowej, kładąc szczególny nacisk na usuwanie wad i redukcję ego.

9. Przeszkody w duchowości

Jako osoba dążąca do rozwoju duchowego, można napotkać następujące przeszkody na swojej drodze :

• Niewłaściwe wskazówki dotyczące praktyki duchowej : nawet jeśli ktoś ma silne pragnienie rozwoju duchowego, ale podąża za błędnymi wskazówkami, może stracić miesiące, a nawet lata.
• Niezgodność z uniwersalnymi zasadami : każda praktyka duchowa powinna opierać się na uniwersalnych prawach i zasadach, w przeciwnym razie może prowadzić do stagnacji.
• Brak autorytetu do wyjaśniania wątpliwości : jeśli wątpliwości dotyczące duchowości nie są rozwiewane, poszukujący może podążać niewłaściwą drogą i utracić wiarę w duchowość.
• Negatywne energie z wymiarów duchowych często wprowadzają poszukujących w błąd na subtelnym poziomie.
• Wydarzenia życiowe mogą czasami zakłócić praktykę duchową.
• Stagnacja w praktyce duchowej : czasami można utknąć w rozwoju duchowym i nawet tego nie zauważyć – dlatego tak ważne jest posiadanie duchowego przewodnika.
• Długość drogi duchowej : droga do realizacji Boga może trwać lata, a nawet dekady. W tym czasie poszukujący mogą doświadczać braku siły woli, systematyczności lub wytrwałości, co hamuje ich rozwój duchowy. Dlatego przebywanie wśród innych poszukujących lub w organizacji duchowej pomaga zapewnić wsparcie, motywację i inspirację na tej drodze.

10. Praktykowanie duchowości

Praktyka duchowa to coś, co wiele osób zaczyna, jednak bardzo niewielu dociera do końca. Niewielu wytrwa w praktyce nawet przez rok, a jeszcze mniej osiąga wyższe poziomy duchowe.

Dlaczego tak się dzieje?

Nie chodzi o brak szczerych poszukujących, którzy chcą się rozwijać duchowo. Duchowość jest uniwersalna i każdy – nawet osoba, która popełniła wiele błędów – może się rozwijać duchowo poprzez szczerą praktykę.

Powodem, dla którego ludzie rezygnują z duchowości, jest to, że w większości przypadków nie praktykują jej zgodnie z uniwersalnymi zasadami ani pod właściwym przewodnictwem duchowym. W efekcie dochodzi do stagnacji i oczekiwany rozwój duchowy nie następuje. SSRF zaleca praktykowanie duchowości zgodnie z 6 podstawowymi zasadami praktyki duchowej, aby osiągnąć szybszy rozwój.

11. Podsumowanie

Mamy nadzieję, że ten artykuł pomógł Ci lepiej zrozumieć znaczenie duchowości. Jeśli był dla Ciebie pomocny, zachęcamy do udostępnienia go innym osobom zainteresowanym tym tematem. Osobom będącym na duchowej ścieżce polecamy zapoznanie się z naszą sekcją dotyczącą praktyki duchowej. Natomiast dla tych, którzy dopiero zaczynają, warto przeczytać sekcję – Rozpoczęcie swojej duchowej drogi.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania, nie wahaj się skontaktować z nami poprzez funkcję „Live chat”.