Table of Contents
1. Giriş
Bir portreye başlamadan önce boş bir tuvale bakmak, bir ressam için sinir bozucu ve özgüven eksikliği yaratan bir deneyim olabilir. Boş tuvalin olanaklarını ve potansiyelini, tuvale bir insan yüzünü yansıtmaya yönelik o ilk fırça darbesinin talep ve beklentilerini karşılamak oldukça göz korkutucu olabilir. Bunun nedeni, bir ressamın yalnızca kişinin fiziksel benzerliğini resmetmekle kalmayıp, insan kişiliğinin çok boyutlu doğasını iki boyutlu bir sanat eserine dönüştürmek gibi zorlu bir görevle karşı karşıya olmasıdır.
Bu, kişinin gözlerindeki içtenlik, gülümsemesindeki samimiyet, neredeyse fark edilmeyecek kadar kalkık kaşları ve kişinin kişiliğini canlandıran kendine özgü sorgulayıcı ifadesi gibi nüansları yakalamakla ilgilidir.
Bazı durumlarda portreler bir gün sürebilir, ancak iyilerinin tamamlanması yüzlerce saat sürebilen bir sevgi emeğidir. İş bittiğinde, portre, ressamın öznenin kişiliğinin esas niteliklerini yakalayıp yakalayamadığına dair eleştirilecek veya takdir edilecektir. On sekizinci yüzyıl sanat kuramcısı Roger de Piles’in belirttiği gibi, bir portre “[öznenin] sadece fiziksel özelliklerini değil, aynı zamanda ruhlarının duygusal özelliklerini de” yakalar. Portreleri sanatçılar ve sanatseverler için sürekli bir hayranlık konusu yapan da portrelerin bu ekstra boyutudur.
Ancak, Roger de Piles’in özgün bir portre yapmak için ne gerektiği konusundaki değerlendirmesi doğru mudur? Çoğu sanat okulu ve sanat araştırması aşağı yukarı aynı fikirde olacaktır. Portreler üzerine yapılan hemen hemen tüm çalışmalar şu anda sadece portrelerin fiziksel ve psikolojik etkilerine odaklanmaktadır. Portrelerin ruhsal titreşimleri, değerlendirilirken asla dikkate alınmaz.
Yeni nesil portreler
Yirminci yüzyılın başlarına kadar portreler çoğunlukla elle çizilirdi. Şimdi, dijital fotoğrafçılığın ve akıllı telefonların yükselişiyle birlikte, portre yapma alanı hızla büyüdü. Her zamankinden daha fazla portre çekiliyor ve bunların çoğu dijital. Özçekimlerin popülaritesi bunun açık bir göstergesidir.
Portre sayısındaki bu patlama ile birlikte, ruhsal etkilerini göz önünde bulundurmak daha da önemli hale gelmektedir.
Portreler, tarihsel süreçte her zaman fiziksel ve psikolojik yönleri üzerinden ele alınmamıştır. Antik Hindistan’da, manevi faktörler portrelerin ve diğer sanat formlarının değerlendirilmesinde ana kriterlerdi. Bir portre çizmenin amacı, toplumdaki ruhsal pozitifliği artırmasıydı.
Portre Araştırması
SSRF ve Maharshi Adhyatma Vishwavidyalay (Maharshi Maneviyat Üniversitesi veya MAV), sanat alanındaki bu boşluğu fark etti ve sanatın ruhsal yönlerini incelemeye ve keşfetmeye çalıştı. SSRF ve MAV, sanatın ruhsal titreşimlerini incelemede 20 yılı aşkın araştırma deneyimine sahiptir ve bu titreşimler, gelişmiş altıncı his seviyesine sahip arayışçılar tarafından ayrıntılı olarak incelenmektedir. İki portrenin yaydığı ruhsal titreşimleri inceleyen böyle bir çalışma aşağıda sunulmuştur.
2. Manevi açıdan hangisi duvara asmak için daha iyi bir portredir?
2.1 Arka plan ve giriş
Bu deney için iki portre seçildi. Birincisi, dünya çapında ünlü Mona Lisa olduğu için tanıtmaya gerek yok. Diğeri ise bir Aziz, Anjali Gadgil Hazretleri’in portresiydi. Bu ikinci portre, arayışçı bir sanatçı olan Bay V.T. Kale tarafından resmedildi. Deneyin amacı, bu iki portrenin yaydığı manevi titreşimleri incelemekti.
2.2 Metodoloji
Bu deney için Çok Kontrastlı Girişim Fotoğrafçılığı, orijinal adıyla Polycontrast Interference Photography (PIP) kullanıldı. Aşağıda, yukarıda verilen portrelerin ilgili PIP görüntüleri bulunmaktadır. Bunlar, deneyin (PIP kullanılarak) yapıldığı ortamın başlangıç ölçümüyle karşılaştırıldı. Başlangıç ölçümü, çeşitli resimlerin tek tek yerleştirildiği bir masanın bulunduğu boş bir odadan alındı.
2.3 Temel gözlemler
Her bir PIP görüntüsündeki renklerin farklı olduğu gözlemlenebilir; bu da farklı oranlarda pozitif ve negatif süptil titreşimleri işaret eder. Yukarıdaki PIP görüntülerinin her birinden pozitif ve negatif renklerin toplam alanı ölçüldü ve karşılaştırıldı. Aşağıdaki ‘yığın sütun grafik’, her bir PIP görüntüsünde görülen pozitif ve negatif titreşimlerin oranını göstermektedir.
- (Bayan) Anjali Gadgil Hazretleri’in portresinin PIP okuması, Mona Lisa’ya kıyasla %50 daha pozitiftir.
- Mona Lisa’nın resminin negatif titreşimler yaydığı gözlemlendi ve bu hem PIP ile hem de gelişmiş seviyedeki altıncı his ile doğrulandı. Aslında, Mona Lisa, boş bir odanın başlangıç ölçümüne kıyasla ortamdaki negatifliği artırdı.
- (Bayan) Anjali Gadgil Hazretleri’in resminin PIP görüntüsünde görülen renkler (örneğin gümüş), daha yüksek bir seviyede pozitifliği göstermektedir.
2.4 Gözlemlerin analizi
Yukarıdaki sonuçlar, Mona Lisa’nın aslında PIP odasındaki pozitifliği düşürürken negatifliği artırdığını göstermektedir. Bu, duvarda Mona Lisa asılı olmasındansa boş bir odanın daha iyi olduğu anlamına gelir. Azizler ise kendileriyle ilişkili muazzam pozitif enerjiye sahiptir. Bir Azizin gerçekçi bir portresini çizmekle, Azizin pozitifliği resimden yayılır ve böylece tüm ortama fayda sağlar. Manevi bir rehber olduğunu iddia eden ancak aslında olmayan (sahte bir Aziz) bir kişinin portresini çizmenin ruhsal bir faydası olmadığını belirtmek önemlidir.
SSRF ve MAV ayrıca portre yapımının altında yatan manevi bilimi ayrıntılı olarak incelemiştir. Bu manevi bilim, sanat camiasının ilgisini çekecektir.
2.5 Portrelerle ilişkili manevi bilim
Negatif titreşimler yayan portreler : İnsanlar estetik çekicilik, prestij, koleksiyon değeri gibi çeşitli nedenlerle portreler edinirler. Bir portre duvara asıldığında, ya pozitif ya da negatif titreşimler yayar. Ortalama bir kişi bunu anlamayabilir, ancak etkisi yine de vardır. Örneğin, tifo bakterisi bulaşmış su içen biri, bunun kendisi üzerindeki olumsuz etkisini hemen anlamayabilir, ancak tifoya yakalandığında olumsuz etkiyi anlayacaktır. Benzer şekilde, manevi olarak negatif titreşimler yayan tabloların olumsuz etkilerinden kaçınmak için, Azizlerin portreleri gibi sāttvik (manevi olarak saf) özneleri resmetmek daha iyidir.
Sanatçının ve resmettiği kişinin manevi durumu da portrenin manevi saflığında kilit bir rol oynar. Örneğin, Anjali Gadgil Hz.’in portresini çizen arayışçı-sanatçı, bunu manevi duygu (bhāv) ile yaptı, bu da tablonun manevi saflığını olumlu yönde etkiledi. Öte yandan, bir sanatçı manevi uygulama yapmıyor ve negatif enerjilerden muzdaripse, sanatçı tarafından çizilen bir portrenin negatif titreşimler yayma olasılığı daha yüksek olacaktır.
Negatif enerjilerin etkisi : Negatif enerjilerin toplumu etkilediği bir araç da sanattır. Bunun nedeni, sanatın geniş kitlelere hitap eden ve toplumun büyük bir kesimini etkileyebilecek bir şey olmasıdır. Negatif enerjiler bir sanatçıyı etkiler ve onları, manevi olarak negatif titreşimler yayan sanat eserleri yaratacak şekilde yönlendirir. Bu şekilde, sanat eserlerine siyah enerji (negatif amaçlar için kullanılan manevi enerji) yüklerler. Sonuç olarak, sanat eseri gittiği her yere ömür boyu siyah enerji vericisi haline gelir.
Doğruluk : Ek olarak, portreler özneyi olabildiğince doğru bir şekilde tasvir edecek şekilde çizilmelidir. Bir kişinin benzerliğini yakalamak, bir portre çizmenin veya resmetmenin en zorlayıcı kısımlarından biridir. Ancak, manevi bilime göre, bir kişinin benzerliği bir portrede başarıldığında, öznenin titreşimlerini doğru bir şekilde yayar. Genellikle, portreler yapılırken sanatsal özgürlük kullanılır ve özne benzerliğiyle tam olarak uyuşmayan bir şekilde tasvir edilir. Bu, portreden yayılan titreşimleri değiştirebilir ve konu bir Aziz örneğindeki gibi manevi olarak pozitif olduğunda, ondan yayılan manevi pozitifliği azaltabilir.
Arka plan : Portrenin arka planı da portrenin genel sāttvikta‘sını (manevi saflığını) etkiler. Arka planın özneyi rahatsız etmemesi veya dikkat dağıtmaması ve portrenin manevi saflığını artırması önemlidir. Arka planda manevi olarak saf renkler kullanılabilir. Kaliyug (Mevcut çatışma çağı) nedeniyle, negatif enerjilerin etkisi yüksektir. Daha koyu renkler kullanıldığında, negatif enerjiler bunları portreyi etkilemek için kullanır ve bu, portrenin genel manevi saflığını azaltabilir.
Siyah beyaz tonlamalar genellikle portre fotoğrafçılığında ve kara kalem portreler gibi diğer portrelerde sanatsal bir dokunuş katmak için kullanılır. Ancak, daha yüksek orandaki koyu renkler ve keskin zıtlıklar, yaydıkları negatif titreşimleri artırır.
3. Sonuç
Portre (başka bir kişiyi çizme sanatı) ilgi çekicidir, çünkü sadece fiziksel benzerliği değil, daha da önemlisi öznenin kişiliğini yakalayan bir sanat türüdür. Bir sanatçının becerisi, konunun karakterini yüz ifadeleri, gözlerin görünümü, ten dokusu, kırışıklıklar, yüz çizgileri vb. yoluyla katmanlama yeteneğidir. Çoğu portre bu hususlar dikkate alınarak yapılsa da, sanat eserinden yayılan süptil titreşimler nadiren göz önünde bulundurulur. Dünyada estetik açıdan hoş ve fahiş fiyatlara sahip birçok portre vardır, ancak ruhsal açıdan zararlıdır, çünkü manevi olarak saf olmayan titreşimler yayarlar.
Bugünün sanatçıları için bu, güzel sanatlara yepyeni bir bakış açısıdır, ancak gerçekte bu, temel ilkelere geri dönmek ve eski çağların Bilgelerinin öğrettiği sanat ilkelerine uymakla ilgilidir. Sanatta düşünce önderleri, sanat eleştirmenleri ve sanat camiası, sanat icra ederken, küratörlüğünü yaparken veya değerlendirirken bu hususun farkında olabilirler. Bunun nedeni, ne kadar pahalı olursa olsun, negatif süptil titreşimler yayan sanatı sergilemenin sadece olumsuz yönlerinin olmasıdır. Bir portrenin yaydığı ruhsal titreşimleri değerlendirme yeteneği, ancak düzenli manevi uygulamayla geliştirilebilir. Sanatçılar düzenli manevi uygulama yapmaya başlarsa, ruhsal titreşimleri algılama yeteneği gelişecek ve yaratılan portrelerin veya diğer sanat eserlerinin ruhsal olarak pozitif olup olmadığını anlayabileceklerdir.