Rodzaje satsangu

1. Wprowadzenie

Jak wyjaśniono w naszym artykule „Czym jest satsang”, satsang oznacza przebywanie w towarzystwie Prawdy. Możemy przebywać w towarzystwie Prawdy poprzez różne formy i środki. Poniżej przedstawiono różne rodzaje satsangu.

2. Satsang z Bogiem

Osoba, która nie praktykuje duchowości, przypomina sobie o Bogu i rozmawia z Nim w chwilach trudności. Natomiast osoba podążająca ścieżką duchową rozmawia z Bogiem nie tylko w trudnych momentach, lecz także dzieli się z Nim każdym, nawet najmniejszym szczegółem swojego życia. Powierza Bogu wszystkie swoje błędy oraz najgłębsze myśli. Po pewnym czasie poszukujący uświadamia sobie, że zaczyna otrzymywać odpowiedzi z wnętrza siebie. W miarę postępów w praktyce duchowej stara się podtrzymywać tę rozmowę z Bogiem nieustannie, pozostając w stałej komunii z Nim. Rozmowa z Bogiem jest równoznaczna z przebywaniem z Nim w satsangu i stanowi najwyższą formę satsangu.

3. Satsang ze Świętymi, Guru i duchowo rozwiniętymi poszukującymi

Dla szybkiego postępu duchowego powinniśmy regularnie uczestniczyć w satsangu z duchowo rozwiniętymi poszukującymi lub z własnym przewodnikiem duchowym. Oprócz korzyści płynących z samego satsangu, daje to możliwość korygowania naszych działań, doskonalenia praktyki duchowej oraz otrzymywania wskazówek, jak usuwać wszelkie przeszkody na ścieżce duchowej.

Powinniśmy planować satsang z wyprzedzeniem, aby czas spędzony z duchowo rozwiniętym poszukującym został właściwie wykorzystany i pomógł w osiągnięciu konkretnych celów. Na przykład przed zadzwonieniem lub wizytą u takiej osoby należy zaplanować dzień i godzinę kontaktu. Warto również zapisać swoje doświadczenia duchowe, przeszkody, pytania oraz obszary wymagające poprawy w praktyce duchowej, aby móc je omówić podczas satsangu.

Powinniśmy zapisywać punkty oraz leżące u ich podstaw zasady, których nauczyliśmy się z rozmowy lub z czasu spędzonego na obserwowaniu duchowo rozwiniętego poszukującego, a następnie wprowadzać je w życie. Choć konkretne zdarzenie lub rozmowa pomaga lepiej wyjaśnić daną zasadę, nacisk powinien być położony na zrozumienie samej zasady, a nie tylko przykładu. Na przykład, jeśli duchowo rozwinięty poszukujący podaje przykład utrzymywania telefonu w czystości i we właściwym miejscu, powinniśmy praktykować leżącą u podstaw zasadę czystości i doskonałości jako część naszej praktyki duchowej. Należy również zrozumieć, że ta sama zasada powinna być stosowana do wszystkiego, a nie tylko do telefonu. Następnie powinniśmy przygotować plan wdrożenia zdobytej wiedzy oraz wszelkich otrzymanych wskazówek w praktyce, ponieważ wiedza bez praktyki jest bezwartościowa.

Powinniśmy zapisywać swoje doświadczenia za każdym razem, gdy uczestniczymy w satsang z duchowo rozwiniętymi poszukującymi. Na przykład: czy intonowanie (chanting) poprawiło się ilościowo lub jakościowo, czy jakieś wątpliwości zostały rozwiązane bez ich bezpośredniego omawiania, czy dolegliwości fizyczne, takie jak ból pleców, zmniejszyły się lub ustąpiły bez leczenia, oraz czy po spotkaniu czuliśmy się dobrze, źle czy neutralnie. Ponieważ celem praktyki duchowej jest osiągnięcie Błogości (Ānand), doświadczenie tej Błogości podczas satsangu. powinno stopniowo się pogłębiać. Jeśli tak się nie dzieje, należy przeanalizować, co robimy nieprawidłowo, i podjąć odpowiednie kroki, aby zapobiec powtórzeniu się tego w przyszłości. Z kolei jeśli czuliśmy się dobrze, również warto przeanalizować, co zrobiliśmy właściwie, i skupić się na tym w dalszej praktyce.

4. Satsang ze współposzukującymi

Może on odbywać się osobiście, przez Internet lub telefonicznie. SSRF organizuje regularne satsangi w języku angielskim oraz w wielu językach europejskich dla poszukujących z całego świata. Ponieważ uczestnicy mogą znajdować się w różnych częściach globu, satsangi te są prowadzone z wykorzystaniem programu „Skype”. Podczas tych satsangów omawiany jest temat duchowy oraz wyjaśniane są wątpliwości związane z praktyką duchową.

Rozmowy na temat duchowości ze współposzukującymi, prowadzone telefonicznie lub osobiście, są również formą satsangu.

Te satsangi można dalej sklasyfikować w zależności od omawianych tematów –

• Satsangi informacyjne – przekazywane są informacje na temat duchowości oraz są one omawiane

• Satsangi z przewodnictwem – udzielane są wskazówki dotyczące indywidualnej praktyki duchowej oraz szerzenia duchowości

• Satsangi oparte na uczuciu duchowym (bhāv)– mają na celu zwiększenie duchowego uczucia u uczestników

5. Czytanie świętych tekstów napisanych przez Świętych

Jest to rodzaj satsangu, w którym czytelnik czerpie Boską świadomość (Chaitanya) ze słów zawartych w książce. Dzieje się tak dlatego, że autor jest Świętym lub wysoko rozwiniętą duchowo duszą, a Jego sankalpa (duchowa intencja) działa poprzez zapisane słowa. Niektórzy poszukujący z SSRF opisywali duchowe doświadczenia, w których samo przebywanie w pobliżu książki napisanej przez Świętego prowadziło do duchowego uzdrawiania.

6. Inne rodzaje satsangu

• Uczestniczenie w wykładach i dyskursach duchowych

• Odwiedzanie miejsc religijnych, takich jak kościoły, świątynie, sanktuaria Świętych itp.

• Przebywanie w miejscach pielgrzymkowych

• Słuchanie lub śpiewanie pieśni dewocyjnych oraz świętych hymnów

7. Zakończenie

Teraz, gdy znamy różne źródła, dzięki którym możemy przebywać w towarzystwie Prawdy, oraz rozumiemy ich znaczenie dla naszego rozwoju duchowego, możemy starać się pozostawać w satsangu przez cały dzień i czerpać z tego płynące korzyści.