On iki yaşımdan beri tütün çiğneme bağımlısıydım. Şu anda 73 yaşındayım. Bir veya iki günde bir bütün tütün poşetini (yaklaşık 10 gram) çiğnerdim. Beş dakika bile çiğnemeden duramazdım. Bu alışkanlığı bırakmak için ne kadar uğraşsam da o beni bırakmıyordu. Ağız kanseri korkusuyla birçok doktor bu alışkanlığı bırakmamı tavsiye etmişti ama ben “Ağız kanseri olsam bile vazgeçemem” derdim.
1997’den beri Manevi Bilim Araştırma Vakfı (SSRF) rehberliğinde Aile Tanrımın Adını zikretme ve ‘Shrī Gurudev Datta‘ özel koruma zikri manevi uygulamasına başladım, ancak bağımlılığım devam etti. 1998’de, manevi uygulamam olarak Mutlak Hakikate karşılıksız hizmet etmek (satsēvā) için SSRF’nin inziva yerine (Aşram) yerleştim. Mutfakta hizmet ettim. 1998’de dini bir bayram gününde, hazırlıklara ve ibadet duygusuna o kadar dalmıştım ki, bütün bir günün geçtiğini fark etmedim. Gece, bir şeylerin eksik olduğuna dair rahatsız edici bir hisse kapıldım. O günün olaylarını düşündüğümde, bütün gün tütün çiğnemediğimi ve bunun aklıma bile gelmediğini fark ettim. Tam o anda, bir daha dokunmamaya karar verdim. O zamandan beri 54 yıllık bağımlılığım ortadan kalktı. Herhangi bir yoksunluk belirtisi yaşamadım. SSRF tarafından tavsiye edilen manevi uygulama sayesinde, herhangi bir özel çaba göstermeden bağımlılığımdan vazgeçebildim.
– Bayan Annapurna Ambhore