Pisanie książek o Māyi (Wielkiej Iluzji) i o duchowości

Definicje książek o Māyi i duchowości

• Książki o Māyi (Wielkiej Iluzji) to książki dotyczące stworzonego wszechświata. Do tej kategorii zaliczają się wszystkie publikacje związane ze sztuką, nauką, filozofią, literaturą piękną itp. Zobacz także sekcję, która szerzej wyjaśnia pojęcie Māyi. Książki te są doświadczane wyłącznie za pomocą pięciu zmysłów, umysłu i intelektu.
• Książki o duchowości to publikacje, które prowadzą i wyjaśniają różne aspekty duchowości. Zawierają one zarówno wiedzę teoretyczną, jak i wiedzę dotyczącą praktycznych aspektów duchowości. Aby tekst duchowy zawierał Chaitanyę (Boska Świadomość), autor musi posiadać poziom duchowy co najmniej 50%. Jeśli tekst duchowy prowadzi w zakresie praktyki duchowej ukierunkowanej na rozwój duchowy, musi być zgodny z 6 podstawowymi zasadami praktyki duchowej. Rozwój duchowy polega na przekraczaniu pięciu zmysłów, umysłu i intelektu oraz na doświadczaniu Duszy lub Zasady Boga obecnej w każdym z nas. Zobacz artykuł : „Z czego składa się człowiek?”

1. Wprowadzenie do dyskusji na temat książek o Māyi i duchowości

Cały ten artykuł został napisany z perspektywy urzeczywistnienia podstawowego duchowego celu życia, jakim jest urzeczywistnienie Boga. Wszystkie książki można ogólnie podzielić na dwie główne kategorie – książki o Māyi oraz książki o duchowości.

• W artykule „Studium duchowości” podkreśliliśmy, że jeśli ktoś chce zmierzać ku podstawowemu celowi życia, powinien przede wszystkim studiować książki o duchowości napisane przez Świętych lub Guru.
• W kolejnym artykule „Wpływ autora na książki o duchowości” porównaliśmy korzyści płynące z książek napisanych przez autorów o różnym poziomie duchowym.

W niniejszym artykule omawiamy różnice pomiędzy książkami o duchowości a książkami o Māyi oraz ich wartość dla czytelnika, autora książki i otoczenia.

2. W odniesieniu do podstawowego celu życia

Książki duchowe są ukierunkowane na prowadzenie ludzi ku podstawowemu celowi życia. Pomagają nam przekroczyć pięć zmysłów, umysł i intelekt oraz zrozumieć naszą prawdziwą naturę. Prowadzą nas do uświadomienia sobie, a następnie doświadczenia, że naszą prawdziwą naturą jest Dusza lub Zasada Boga obecna w każdym z nas. Jeśli czytelnik wprowadza w życie wskazówki zawarte w książce, doświadcza rozwoju duchowego. Autor również doświadcza rozwoju duchowego, ponieważ staje się narzędziem pomagającym ludzkości wzrastać duchowo.

Z drugiej strony książki związane z Māyą zwiększają skupienie autora i czytelników na samej Māyi. W rezultacie zarówno autor, jak i czytelnicy coraz bardziej uwikłują się w Māyę oraz wzmacniają swoje przywiązanie do pięciu zmysłów, umysłu i intelektu. Oddala ich to od urzeczywistnienia i doświadczania swojej prawdziwej natury, którą jest Dusza (Zasada Boga) obecna w każdym z nas. Jeśli to wrażenie nadal się utrwala, najprawdopodobniej doprowadzi do tego, że dana osoba spędzi wiele wcieleń, goniąc za różnymi marzeniami w Māyi — takimi jak kariera, rodzina itp. — zamiast wypełnić rzeczywisty cel, dla którego się narodziła, czyli urzeczywistnienie Boga i wyjście z cyklu narodzin i śmierci.

3. Doświadczenie szczęścia a Błogość

Ponieważ książki związane z Māyą są przeznaczone do doświadczania poprzez pięć zmysłów, umysł i intelekt, maksymalną emocją, jakiej można doświadczyć, jest to, co oferują nam umysł i intelekt. Czytając książkę związaną z Māyą i wprowadzając jej treści w życie, największą pozytywną emocją, jakiej można doświadczyć, jest szczęście. Szczęście jest reakcją emocjonalną umysłu, która zawsze zależy od jakiegoś bodźca. Niestety rzeczy (bodźce), na których opieramy nasze szczęście, podlegają ciągłym zmianom, a zatem szczęście płynące z Māyi nie jest trwałe.

Z drugiej strony, gdy ktoś podejmuje praktykę duchową zgodnie ze wskazówkami zawartymi w książkach o duchowości, z czasem jest w stanie doświadczyć Duszy (Zasady Boga) obecnej w każdym z nas. W rezultacie doświadcza Błogości, która jest cechą Duszy. Błogość jest najwyższym pozytywnym doświadczeniem, wykraczającym poza szczęście i niezależnym od jakiegokolwiek bodźca. Początkowo pojawiają się jedynie przebłyski Błogości, lecz wraz z rozwojem duchowym człowiek doświadcza Błogości nieustannie.

4. Źródło wiedzy

Gdy Święty lub Guru pisze tekst o duchowości, czerpie wiedzę z Uniwersalnego Umysłu i Intelektu poprzez szósty zmysł. W rezultacie nie potrzebuje żadnych przypisów ani źródeł. Natomiast gdy ktoś pisze książkę o Māyi, musi sięgać do wielu źródeł i odniesień podczas jej przygotowywania.

Gdy autorzy piszący książki o Māyi mają intensywne pragnienie sławy lub silną ciekawość wobec danego tematu, bardzo często otrzymują pomoc od subtelnych ciał z obszarów Nether (Bhuvaloka) oraz nieba (Swarga), w których subtelne ciała przebywają po śmierci. Te subtelne ciała również mają pragnienie działania na płaszczyźnie ziemskiej. Święci natomiast nie piszą dla sławy ani bogactwa, lecz dla duchowego rozwoju społeczeństwa. Ze względu na ich niskie ego, Bóg inspiruje ich wyłącznie do pisania książek o duchowości. Pozytywne energie z Maharloki i wyższych sfer przychodzą, aby wspierać Autora poprzez Jego szósty zmysł, a natura tej wiedzy dotyczy urzeczywistnienia Boga.

5. Ograniczenia i zakres

Grube a subtelne :

Pisanie o Māyi jest ograniczone jej „grubością” (materialnością). Opisuje świat tak, jak postrzegamy go na poziomie fizycznym, psychologicznym i intelektualnym. Przekaz wiedzy odbywa się głównie na poziomie słów, a tekst nie jest w stanie dać żadnego doświadczenia duchowego.

Pisząc o duchowości, autorzy posiadający poziom duchowy powyżej 50% piszą w oparciu o siłę Uniwersalnych Energii : Icchāśakti (Energia Absolutnego Pragnienia), Kriyāśakti (Energia Absolutnego Działania) oraz Dnyānāśakti (Energia Absolutnej Wiedzy). Dzięki temu są w stanie postrzegać duchowe przyczyny leżące u podstaw różnych zjawisk. Zobacz artykuł poświęcony Uniwersalnym Energiom wykorzystywanym w pismach duchowych.

Znaczenie i czas

Książki o Māyi nieustannie się rozwijają oraz są ciągle poprawiane i aktualizowane. Na przykład był czas, gdy ludzie wierzyli, że Ziemia jest płaska. Później jednak pogląd ten uległ zmianie, gdy nowoczesne techniki udowodniły, że Ziemia jest w rzeczywistości okrągła. Ponadto to, co aktualnie dzieje się na świecie, zawsze bardziej interesuje ludzi niż wydarzenia, które miały miejsce w odległej przeszłości.

Podstawowe zasady przedstawione w książkach o duchowości są ponadczasowe i stanowią mapę drogową naszej duchowej podróży, niezależnie od wieku, w którym żyjemy. Książki duchowe nie wymagają zmian w swoich podstawowych koncepcjach. Mogą pojawiać się nowsze wydania zawierające bardziej współczesne szczegóły, jednak sama fundamentalna struktura wiedzy pozostaje niezmienna. Środki i narzędzia służące realizacji naszej duchowej drogi mogą się zmieniać, ponieważ muszą być dostosowane do duchowych możliwości społeczeństwa. Z tego właśnie powodu mówimy, że książki duchowe są ponadczasowe i aktualne dla wszystkich pokoleń.

Prosimy zapoznać się z artykułem „Nieformalna rozmowa z Jego Świątobliwością dr. Athavale na temat tego, dlaczego obecnie pisze On wyłącznie książki o duchowości”, który dostarcza dalszych wyjaśnień tych koncepcji.

6. Wpływ na społeczeństwo

Chaitanya (Boska Świadomość), która emanuje z tekstów duchowych, wywiera sāttwiczny wpływ na otoczenie. Poniższy rysunek, oparty na subtelnej wiedzy, ukazuje duchową pozytywność emitowaną przez książki o duchowości napisane przez Świętych.

Sāttwiczny wpływ tych książek pomaga zasiewać w społeczeństwie ziarna poszukiwania Boga u ludzi, którzy z czasem wzrastają, stając się najpierw uczniami, a następnie Świętymi. Święci są duchowymi drogowskazami w społeczeństwie, którzy prowadzą ludzi ku Prawości (Dharmie). W znacznym stopniu przyczyniają się oni do zwiększenia udziału komponentu sattva w społeczeństwie.