3.4.3 Napredovanje od materijalnog (opipljivog) ka suptilnom (neopipljivom)
Ovaj princip govori da treba da unaprijedimo svoju duhovnu praksu tako što ćemo se pomaknuti od obavljanja samo fizičkih aktivnosti ka praksi na suptilnijem nivou.
Suptilna duhovna praksa je moćnija od one na fizičkom nivou. Uzmimo za primjer odnos u kojem se dvoje ljudi prijateljski rukuje, a da zapravo možda i ne vole jedno drugo. Fizičko pokazivanje prijateljstva je samo fasada. Na drugoj strani, dvoje ljudi mogu osijećati istinsku bliskost i međusobnu naklonost iako to ne pokazuju kroz fizički kontakt.
Slično tome, kad je u pitanju duhovnost, situaciju u kojoj samo izvodimo ritualno bogosluženje (na fizičkom nivou) bez bogoljublja treba zamjeniti istinskim unutrašnjim osjećajem bogoljublja ili intenzivne želje za duhovnim rastom.
